• mrożone krewetki – paczka 300g
• pieczarki – około 100g
• papryka – mniej więcej 0.5 (ja użyłam czerwonej, ale żółta lub zielona pewnie też będzie pasować)
• czosnek – dużo (użyłam chyba z pół główki plus jeszcze dosypałam czosnku w proszku)
• olej słonecznikowy do smażenia (może być jakiś inny roślinny)
• jogurt naturalny – 3-4 łyżki
• sok z połówki cytryny (niedużej)
• pieprz, sól, pietruszka suszona

Krewetki rozmrozić. Można w mikrofalówce jeśli się ma, ale też w kąpieli wodnej lub zostawić na dobę w lodówce w pojemniku. Mrożone krewetki są najczęściej już obgotowane. Jeśli używa się świeżych, prawdopodobnie trzeba będzie albo je lekko obgotować, albo smażyć dłużej.

W głębokiej patelni zagrzać olej [1].  Na bardzo gorący wrzucić czosnek posiekany na plasterki (nie muszą być bardzo cienkie). Powinien się podsmażyć i zmięknąć, ale nie bardzo zbrązowieć (tylko trochę). Do podsmażonego czosnku  dorzucamy rozmrożone krewetki, niech się smażą aż, za przeproszeniem, popuszczą.

Paprykę i pieczarki pokroić w nieduże kawałki (tak żeby się szybko podsmażyły – pieczarki się robią szybciej, więc można dać trochę większe kawałki). Kiedy widzimy że krewetki juz trochę pływają w sosie własnym, dorzucić pieczarki i paprykę. Wtedy można zacząć przyprawiać: pieprz i sól do smaku (ja daję mało soli i dużo pieprzu), trochę suszonej pietruszki. Można dosypać jeszcze czosnku w proszku. Co chwilę mieszać smażeninę, żeby wszystko dokładnie przeniknęło wszystkim innym i żeby nie przywarło. Nie jest konieczna duża ilość tłuszczu, chyba że patelnia nie jest teflonowa.

Kiedy większość tego sosu własnego z pieczarek, papryki i krewetek wyparuje i widać że na brzegach zaczyna się karmelizować przy kontakcie z powierzchnią patelni, należy wlać sok z cytryny, zamieszać i zdjąć całość z ognia. Po kilku minutach jak odrobinę przestygnie, wmieszać w to jogurt. Podawać od razu, nakładając do miseczek na ryż lub makaron.

[1] W międzyczasie można nastawić wodę na ryż/makaron (chyba że chcemy gotować ryż brązowy, wtedy zaczynamy go gotować na jakieś pół godziny przed smażeniem krewetek).

W kubeczku mieszamy ze sobą:

• oliwa – 4 łyżki
• ciemny sos sojowy – 4 łyżki
• pieprz czarny świeżo utarty – 1 łyżeczka
• sok z cytryny – pół łyżeczki
• czosnek w proszku – 1 łyżeczka

• 2 polędwiczki wieprzowe (nie za duże, bo jedzący pękną)
• 1 średnia cebula
• 1 papryka
• marynata wedle gustu – na przykład olej, gałka muszkatałowa, imbir

Polędwiczki ponacinać co 1,5 – 2 centymetry zostawiając około pół centymetra „od podstawy” w całości, ułożyć w naczyniu żaroodpornym. Przygotować marynatę – powinno być jej sporo, musi wystarczyć na posmarowanie polędwiczek również w nacięciach. Cebulę i paprykę pokroić – najpierw przygotować tyle półtalarków i jak najbardziej płaskich kawałków papryki odpowiedniej wielkości, ile jest nacięć w polędwiczkach, resztę warzyw pokroić w kostkę.

Posmarować marynatą polędwiczki, również w nacięciach, w nacięcia wkładać na zmianę półtalarek cebuli / kawałek papryki. Posmarować po wierzchu raz jeszcze, żeby warzywa też swoją porcję dostały. Pozostałe warzywa – te pokrojone w kostkę – ułożyć między polędwiczkami, polać resztą marynaty, przykryć naczynie i odstawić całość minimum na godzinę.

Piec około godziny w piekarniku nagrzanym do 200°C.

Dodatki warzywne mogą być różne, ważne żeby dały się pokroić w kawałki nadające się do wsuwania w nacięcia, osobiście też preferuję te bardziej wyraziste w smaku, ale to już sprawa indywidualna.

Podobnie z marynatą – można kierować się powyższym przepisem, można  zrobić swoją ulubioną.

Składniki na 2 osoby:

• pieczarki – sześć średnich;
• kurczak – dwa kawałki (dwie dolne ćwiartki albo dwie piersi, można też mieszać);
• przyprawy do kurczaka wedle smaku.

Kurczaka natrzeć wybranymi przyprawami i odstawić żeby złapał smak (na godzinę-dwie, jak ktoś ma czas to oczywiście można dłużej).

Nagrzać piekarnik do 200°C, pieczarki obrać i pokroić w grube plastry. Jeśli  kurczaka przyprawiliśmy łagodnie to do pieczarek dodać soli, ew. trochę jarzynki czy innej vegety. Pokrojone pieczarki wsypać na dno naczynia żaroodpornego, rozłożyc równomiernie.

Jeśli lubimy chrupiacą skórkę to może obsmażyć kurczaka krótko na mocno rozgrzanym oleju, ale nie jest to konieczne. Obsmażonego (lub nie) kurczaka ułożyć na pieczarkach, naczynie przykryć i wstawić do nagrzanego piekarnika na 30-40 minut (różnie w zależności od kalibru kurczaka). Gdy miękki (sprawdzać widelcem) wyjąć i jeść.

Zalety:

• W przypadku kryzysowym „nie mam pomysłu na surówkę” mogą ją zastąpić pieczarki;
• Dodatek węglowodanowy dla wymagających takowego może być dość dowolny – jadłam już z ryżem, makaronem i ziemniakami. Może tylko frytki niezbyt pasują, bo częścią uroku takiego kurczaka jest zebrany na dnie sos;
• Dzięki warstwie pieczarek upieczonego kurczaka nie trzeba siłą odrywać od naczynia, które jest potem o wiele łatwiejsze do domycia. Dość istotne dla niemających zmywarki.

Smacznego.

• bakłażan – 1-2 szt. na osobę, w zależności od wielkości bakłażana i apetytu zebranych
• pomidory – na dwa dość duże bakłażany zużyłam 2,5 pomidora
• ser kozi pleśniowy – taki żeby łatwo się go dało pokroić na plasterki. Ja używam sera dostępnego w sieci Lidl, w formie rolek.
• oliwa
• kmin rzymski mielony (cumin)
• sól, ew. pieprz

Bakłażana pokroić wzdłuż na mniej więcej jednakowej grubości plastry. Nie za grube, żeby nie były gąbczaste w środku, ale też nie za cienkie, żeby się nie rozleciały. Grubość około 1cm  powinna być w sam raz. W pojemniczku rozrobić oliwę z kminem rzymskim i niedużą ilością soli i pieprzu. Smarować plastry z obu stron (uwaga, bakłażan wciąga sporo tłuszczu). Bardzo wygodne są do tego celu silikonowe pędzle kuchenne.

Następnie bakłażana trzeba poddać wstępnej obróbce termicznej. Ja robię to na grillu elektrycznym dwustronnym (wkładam plastry, zamykam, wyjmuję po około pięciu minutach), ale przypuszczam że można też podpiec w piekarniku albo nawet usmażyć. Chodzi o to, że wymaga on więcej czasu niż pomidory i ser. Musi być miękki i nawet lekko zrumieniony na brzegach, ale nie rozlatujący się.

Naczynie żaroodporne wysmarować oliwą. Wkładać na dno kolejno warstwę bakłażana, warstwę plastrów pomidorów, warstwę plastrów sera. Kolejne warstwy można posmarować cienką warstwą oliwy z przyprawami, jeśli trochę zostało. Powtórzyć póki się bakłażan nie skończy. Piec w około 180-200 stopniach mniej więcej 25 minut (aż ser będzie roztopiony i lekko zrumieniony).

Składniki na jakieś 4 porcje:

- indyk – ok. 0.75 kg
- jabłka, np. szara reneta – ok. 3-4 szt. (nadwyżki zostaną zjedzone)
- majeranek
- oliwa
- sól

Kawałek indyka opłukać, natrzeć niewielką ilością oliwy, posypać z obu stron dość obficie majerankiem i ostrożnie solą, ułożyć w naczyniu żaroodpornym. Jabłka obrać, pokroić na połówki lub ćwiartki, wydrążyć z gniazd nasiennych i ułożyć na indyku tak, aby zajęły prawie całą dostępną powierzchnię. Podczas pieczenia jabłka się rozpadną i przykryją całe mięso, dzięki czemu nie będzie suche – zwłaszcza pierś. Przykryć i piec jakieś 40-60 min w temp. około 200 C, sprawdzając widelcem, czy już jest miękkie. Pod koniec zdjąć pokrywkę i piec jakiś czas (10-15 minut) bez przykrycia. Kroić na grube plastry i wcinać ze smakiem do ulubionej jarzynki. Bardzo dobre następnego dnia na zimno lub na ciepło.

Składniki:

• kurczak – 0,5 kg młodych, jędrnych piersi
• ocet ryżowy – 10 ml
• sos sojowy ciemny – 25 ml
• musztarda rosyjska – 2 łyżeczki
• musztarda francuska – 50 g
• orzechy ziemne – 150-200 g
• jajko – 1 szt
• ryż – 250 g
• kurkuma – 1 lyżeczka
• sól do smaku

Dwie godziny wczęśniej kurczaka kroimy na drobne kawałki, wrzucamy do miski. Dodajemy ocet ryżowy, sos sojowy ciemny (koniecznie, zwykły nie daje tego aromatu) i musztardę. Dobrze mieszamy i zostawiamy na wspomniane dwie godziny.

Orzechy ziemne drobno siekamy. Do miski z mięsem wbijamy jajko, mieszamy, a następnie posypujemy siekanymi orzechami i ponownie mieszamy. Idea jest taka, aby siekane orzechy oblepiły kawałki mięsa. Im drobniej będą posiekane, tym łatwiej będzie to osiągnąć.
Rozgrzewamy tłuszcz na patelni i obsmażamy w nim mięso uważając, żeby nie spalić orzechów.
W końcowej fazie smażenia można lekko skropić kurczaka sosem sojowym, gdyż jego aromat szybko ulatnia się w wysokiej temperaturze.

Podawać z ryżem ugotowanym na sypko z kurkumą.

• makaron – 400 g (penne lub fusili)
• pierś kurczaka (dla aseksualnych – filet) – 250 g
• brokuły – jeden duży lub dwa mniejsze
• suszone pomidory – 100-150 g
• olej lub oliwa z oliwek
• sól
• pieprz

Makaron ugotować, odcedzić, można zahartować zimną wodą i wrzucić do dużej miski.
Brokuły włozyć do gorącej wody i gotować ok. 10 minut (można krócej, jeżeli ktoś lubi bardziej surowe). Odstawić do ostygnięcia.
Pomidory suszone pokroić w drobną kostkę.
Wystygłe brokuły porozrywać na drobne kawałeczki, wrzucić do makaronu. Dodać suszone pomidory.
Pierś kurczaka pokroić w drobną kostkę i podsmażyć na patelni. Wrzucić do miski razem z olejem pozostałym ze smażenia.
Dodać oliwy, soli i pieprzu do smaku, dobrze wymieszać.

• nieduży bakłażan – 2 szt.
• pomidory w puszce – 1 puszka
• oliwa
• czosnek – minimum 2-3 ząbki
• sól, pieprz
• tarty parmezan

Bakłażana należy pokroić w plasterki (w  poprzek), osolić i zostawić na 30-60 minut aż puści trochę wody (wtedy nie będzie gorzki i gąbczasty w konsystencji). Następnie odsączyć (ja go jeszcze dodatkowo płuczę).

W głębokiej patelni rozgrzać oliwę i wrzucać bakłażana na taką maksymalnie gorącą. Musi się dokładnie usmażyć, więc potrwa to z 20 minut. Często będzie tak, że część będzie już miękka i zrumieniona, a część surowa, wtedy te gotowe odkładam do miski obok (nie wyżerać, bo zabraknie!). W razie konieczności dolewać oliwy. W międzyczasie zagotować wodę na makaron tak żeby wrzucać go do garnka w momencie jak bakłażan będzie gotów (inaczej sos wystygnie zanim makaron się ugotuje). Ja używam makaronu penne (razowego lub z pszenicy durum), ale zachęcam do eksperymentowania.

W czasie kiedy gotuje się makaron, należy pokroić czosnek na plasterki (można zmiażdżyć, ale plasterki dają lepszy efekt)  i zrumienić na oliwie. Na ten zrumieniony czosnek wylać puszkę pomidorów, zamieszać, poczekać aż się zagotują i dorzucić do nich bakłażana, niech się to parę minut pogotuje na niedużym ogniu. Tak naprawdę wystarczy tyle gotowania ile zabierze makaronowi dogotowanie się do stanu al dente. Doprawić solą i pieprzem (można czosnkiem w proszku).

Na talerzu obficie posypać parmezanem (chyba że ktoś jest weganinem). Szamać ze smakiem.

Oto przepis na nakarmienie czterech osób.  Potrzebne składniki:

• pierś kurczaka, około 500g
• czosnek, 6 dużych ząbków
• cebula, 2 sztuki
• papryka czerwona, 1 sztuka
• papryka zielona, 1 sztuka
• papryka żółta, 1 sztuka
• sos sojowy, 5 łyżek
• mąka do obtoczenia mięsa
• olej (najlepiej arachidowy) do smażenia.

Ząbki czosnku obieramy, wyciskamy wyciskarką do miseczki i mieszamy z sosem sojowym.  Do tak powstałej marynaty wrzucamy pokrojoną w kostkę (dość dużą) mięso, starannie mieszamy i odstawiamy.  Kroimy w paski cebulę i paprykę.  Po jakimś kwadransie (do pół godziny) obtaczamy mięso w mące i natychmiast smażymy na rozgrzanym oleju (niedużo, 2 łyżki) w woku lub też na dużej patelni.  Jeśli całość mięsa nie mieści się nam w jednym rzucie w naczyniu do smażenia, należy mięso smażyć partiami –  krótko, dwie-trzy minuty, powinno nabrać ładnego złotego koloru.  Usmażone mięso ściągamy z woka bądź patelni na talerz, do woka/patelni wrzucamy cebulę, smażymy 2 minuty (cebula powinna stać się przezroczysta i miejscami przyrumieniona), dorzucamy paprykę, smażymy jeszcze minutę-dwie, wrzucamy z powrotem mięso i podajemy z ryżem lub smażonym chińskim makaronem z kiełkami soi.  Nie zaszkodzi też kieliszek dobrze schłodzonego Chardonnay czy innego białego wina (na przykład nasz lokalny Chasselas na hadronach, znaczy, Chasselas de Geneve też daje radę ;-)).  Zdjęcia niestety nie będzie, bo zeżarliśmy wszystko, zanim zdążyłam pomyśleć o sfotografowaniu, ale może następnym razem ;-)