Składniki:

Jabłka (resztki z).

Cukier (ilość zależna od jabłek nieliniowo)

Cytryna (jw)

Narzędzia:

Garnek 1 i Garnek 2 (garnek 2 należy zważyć na wadze kuchennej i zapamiętać wynik)

Sitko

Gaza opatrunkowa (ta duża, nie ta mała)/pielucha tetrowa (DOBRZE WYPRANA i wypłukana z proszku!)

Nóż

Słoiki na przetwory z dopasowanymi pokrywkami

Garnek 3 na wygotowanie słoików i pasteryzowanie.

Ponieważ w procesie przygotowania jabłek do dżemu/marmolady/musu biorą udział całe jabłka, a nadaje się tylko część miękka, zostaje dość dużo odpadków. Poza odpadkami właściwymi (obitki i inne czarne kropki) są odpadki zdatne do ponownego wykorzystania. Czyste skórki i ogryzki pozbawione czarnych końców można zrecyclować na galaretkę jabłkową.

Bierzemy tyle resztek, ile wyszło z produkcji kompotu, szarlotki czy czegokolwiek innego z jabłek. Kroimy drobno.

Wrzucamy do garnka nr 1 i zalewamy wodą tak, żeby ledwo zakrywała.

Stawiamy na małym gazie i pilnujemy, żeby się nie sfajczyło.

Jak woda odparuje, można dolać, ale niedużo.

Gotujemy (zabijając starannie witaminę C) tak długo, aż wszystko się rozpaprze, mięsko odpadnie od kości i wyłonią się gołe i smutne ogryzki. Odparowujemy jeszcze trochę.

Na garnek 2 nakładamy sitko, które wykładamy gazą/tetrą.

Wlewamy zawartość garnka 1, lekko mieszając, żeby ściekało, ale nie dociskamy, bo przeciśniemy farfocle.

Nastawiamy słoiki do wygotowania.

Ważymy garnek 2 z zawartością i odejmujemy zapamiętaną wagę garnka 2.

Dosypujemy drugie tyle cukru co wyszło soku, wciskamy sok cytrynowy (przez sitko, uwaga na pestki), soku tyle, ile się chce. Im więcej, tym się lepiej zetnie. Gotujemy.

Jak zawrze (a słoiki się pogotują 5 minut), to zlewać do słoików, zakręcać i pasteryzować.

Konsystencja zależy od gatunku, grubości miąższu w obierce, grubości skórki, ilości cytryny, ilosci wody… no więc trudno określić faktyczny wynik finalny, niestety.

Dla urozmaicenia można dorzucić do gotującego się bagienka (garnek 1) skrojony drobno imbir, cynamon albo wanilię.

Potrzebne są:

• pomarańcze – kilka sztuk z grubą skórką

Pomarańcze zjeść, zostawiając skórkę. Można pokroić na mniejsze części, ale niekoniecznie. Skórki można zbierać przez kilka dni, trzymając je zamknięte w woreczku w lodówce, co by nie obeschły i dopiero wszystkie razem zacząć przetwarzać. Skórki zalać dużą ilością wody i zostawić do wymoczenia na minimum 24h, a lepiej na 2-3 dni, zmieniając całkowicie wodę przynajmniej 1-2 razy. Gdy uznamy, że już się dostatecznie wymoczyły z wszelkich chemikaliów, którymi były naszprycowane, odlewamy i odciskamy, po czym przystępujemy do drugiego etapu, który zajmie około godziny, a w którym potrzebne będą:

• odciśnięte i wymoczone skórki z kilku pomarańczy
• cukier – szklanka
• woda – szklanka

Przepisy sieciowe każą odkrawać białe albedo z wnętrza skórki, ale IMHO bez odkrawania, z grubym miąższem lepsze :)
Cukier zalać wodą w niezbyt szerokim garnku i rozpuścić podgrzewając. Wrzucić skórki i gotować przez około godzinę, od czasu do czasu mieszając i dociskając wystające skórki, żeby były zanurzone w gęstniejącym syropie (Dlatego lepiej w garnku niż na patelni). Skórki powinny się zeszklić, zarówno białe jak i pomarańczowe powinny się stać lekko przezroczyste.

skórka pomarańczowa

Gdy już się wystarczająco zagęści, wyciągnąć (odłowić) skórki i zostawić do wyschnięcia na papierze lub ruszcie do odciekania ciasteczek (30-60′). Gdy wystygną, pokroić w paski lub kostkę. Te krojone w kostkę zamknąć w słoiczkach – pozostaną miękkie, choć zbyt długo się ich w takiej postaci też nie da przechowywać, bo kwaśnieją (po kilkunastu dniach). Krojone w paseczki można zostawić do dalszego wyschnięcia na kilka dni, albo obsypać cukrem-pudrem i wstawić na kilkanaście minut do piekarnika nastawionego na 80°C.

W pozostałej resztce syropu można wybełtać i chwilę pogotować migdały albo orzechy laskowe.

Nadają się oczywiście do ciast, do herbaty, a nawet (w paskach) jako słodkości do zażerania się. Jeszcze lepsze pewnie obtoczone czekoladą, ale tego jeszcze nie próbowałem :)

Potrzebujemy:

• banany, rzecz jasna – jakieś pół kilo (5-6 dorodnych sztuk, baaaaaaaardzo dojrzałych)
• cukier – jakieś 200g (od 3/4 do pełnego kubka)
• trochę wody – jakieś 50-100ml
• gorzka czekolada – 100g
• rum – 30-60ml

Ze składników w powyższych ilościach wyjdzie dżemu na około 4 małe słoiczki (200ml), które należy zawczasu przygotować (nie zawadzi przepłukać wrzątkiem).

Cukier wsypujemy na zimną patelnię o grubym dnie, zalewamy odrobiną wody, żeby cały zamókł i zaczął się rozpuszczać. Wody naprawdę nie za dużo, bo jak zaczniemy podgrzewać, to i tak się zrobi więcej z bananów, a potem trzeba będzie odparowywać. Cukier podobno lepiej puder, ale zwykły też się zdąży rozpuścić.

Banany kroimy na cienkie plasterki, dorzucamy na patelnię i zaczynamy powoli ogrzewać na średnim ogniu, mieszając często. Część można zostawić i dorzucić w połowie gotowania, żeby zróżnicować konsystencję :) Gdy zacznie wrzeć, możemy przykryć i zostawić na trochę na mocniejszym ogniu. Po 5-10 minutach zdjąć przykrywkę, po czym grzać jeszcze 20-30 minut mieszając od czasu do czasu.

Dżem bananowy podczas smażenia na patelni

Tak przygotowany dżemik można trzymać w lodówce 2-3 miesiące, a po otwarciu – do 3 tygodni.

Rewelacyjny do smarowania bułeczek, jako dodatek do lodów, serka mascarpone itp.

• imbir świeży – 10 dag
• czosnek – 15 główek
• ocet (może być balsamiczny albo winny) – 1/2 litra
• oliwa z oliwek – 1/2 szklanki (1/8 litra)
• goździki – 2 łyżeczki
• gorczyca – 2 łyżeczki
• cukier – 2 łyżeczki

Imbir obrać i pokroić na plasterki. Czosnek obrać; większe ząbki pokroić, żeby wszystkie kawałki były mniej więcej podobnej wielkości.

Wszystkie składniki wrzucić do garnka i gotować przez 3 minuty.

Uprzednio przygotowane słoiki sparzyć wrzątkiem. Powkładać imbir i czosnek dość ciasno do słoików. Zalać marynatą tak żeby zakrywała całkiem wkład. Zamknąć starannie słoiki i odwrócić je do góry dnem.

Gotowe do spożycia po około 2 miesiącach.