Potrzebne są:

• pomarańcze – kilka sztuk z grubą skórką

Pomarańcze zjeść, zostawiając skórkę. Można pokroić na mniejsze części, ale niekoniecznie. Skórki można zbierać przez kilka dni, trzymając je zamknięte w woreczku w lodówce, co by nie obeschły i dopiero wszystkie razem zacząć przetwarzać. Skórki zalać dużą ilością wody i zostawić do wymoczenia na minimum 24h, a lepiej na 2-3 dni, zmieniając całkowicie wodę przynajmniej 1-2 razy. Gdy uznamy, że już się dostatecznie wymoczyły z wszelkich chemikaliów, którymi były naszprycowane, odlewamy i odciskamy, po czym przystępujemy do drugiego etapu, który zajmie około godziny, a w którym potrzebne będą:

• odciśnięte i wymoczone skórki z kilku pomarańczy
• cukier – szklanka
• woda – szklanka

Przepisy sieciowe każą odkrawać białe albedo z wnętrza skórki, ale IMHO bez odkrawania, z grubym miąższem lepsze :)
Cukier zalać wodą w niezbyt szerokim garnku i rozpuścić podgrzewając. Wrzucić skórki i gotować przez około godzinę, od czasu do czasu mieszając i dociskając wystające skórki, żeby były zanurzone w gęstniejącym syropie (Dlatego lepiej w garnku niż na patelni). Skórki powinny się zeszklić, zarówno białe jak i pomarańczowe powinny się stać lekko przezroczyste.

skórka pomarańczowa

Gdy już się wystarczająco zagęści, wyciągnąć (odłowić) skórki i zostawić do wyschnięcia na papierze lub ruszcie do odciekania ciasteczek (30-60′). Gdy wystygną, pokroić w paski lub kostkę. Te krojone w kostkę zamknąć w słoiczkach – pozostaną miękkie, choć zbyt długo się ich w takiej postaci też nie da przechowywać, bo kwaśnieją (po kilkunastu dniach). Krojone w paseczki można zostawić do dalszego wyschnięcia na kilka dni, albo obsypać cukrem-pudrem i wstawić na kilkanaście minut do piekarnika nastawionego na 80°C.

W pozostałej resztce syropu można wybełtać i chwilę pogotować migdały albo orzechy laskowe.

Nadają się oczywiście do ciast, do herbaty, a nawet (w paskach) jako słodkości do zażerania się. Jeszcze lepsze pewnie obtoczone czekoladą, ale tego jeszcze nie próbowałem :)

Składniki:

1. masło – kostka 250g i ciut, miękkie
2. cukier – 1 i 1/2 szklanki
3. jajka – 10
4. twaróg – 1 kg, zmielony
5. proszek do pieczenia – paczuszka na 1 kg mąki
6. cukier waniliowy – paczuszka na 1 kg mąki
7. kasza manna – 2 kopiaste łyżki
8. maczka ziemniaczana – 1 płaska łyżka
9. bakalie – rodzynki, morele, daktyle według uznania

W kwestii sera – jeśli ktoś chce mieć jako tako sensowne efekty, i posiada po temu możliwość, należy nabyć najzwyklejszy twaróg półtłusty na wagę i przepuścić przez maszynkę / potraktować przecieraczem / zmiksować w blenderze. Twaróg “w wiaderku specjalnie do sernika” jest z zasady evil, jako że w połowie składa się ze skrzętnie zakamuflowanej przez producenta serwatki – czasem można trafić na ser zrobiony uczciwie, ale wymaga to frustrujących eksperymentów. Trochę lepiej jest z twarogiem śmietankowym, ale on też jest zazwyczaj za mało odciśnięty. Można próbować oszustwu zaradzić, wieszając taki “udoskonalony” twaróg na noc w lnianej serwetce nad zlewem, żeby nadmiar “dodatku poprawiającego wydajność” znalazł się tam gdzie jego miejsce – ale wtedy trzeba wziąć poprawkę, że z kilograma twarogu zrobi się znacznie mniej.

Utensylia

• donica do ucierania
• kula do ucierania
• mikser – do ubicia piany z białek
• średnia blacha + pergamin do wyłożenia

Wykonanie:

1. oddzielić żółtka od białek, białka wsadzić w chłód
2. masło ucierać z cukrem i cukrem waniliowym
3. ucierając dodać stopniowo połowę żółtek
4. dalej ucierając dodawać stopniowo twaróg na zmianę z żółtkami, uważać, co by się ciasto nie zwarzyło
5. jak wszystko jest gładkie, dodać kaszę manną, kartoflankę i proszek do pieczenia. Ilość kaszy można zwiększyć, jeśli ciasto jest za rzadkie (nie powinno być lejące), ale cudów nie należy się spodziewać.
6. ciasto odstawić
7. włączyć piekarnik na 180 stopni
8. wziąć bakalie, morele i daktyle posiekać, rodzynki i morele sparzyć, odsączyć
9. wyłożyć blachę pergaminem, wysmarować masłem
10. wyjąć z chłodu białka, ubić na sztywną pianę (według swojego własnego najbardziej skutecznego sposobu)
11. delikatnie połączyć pianę i bakalie z ciastem, tak by ciasto było jednorodne
12. od razu przelać ciasto na blachę (przydaje się druga osoba do pomocy)
13. piec w górnej połowie piekarnika na 180 stopni, bez termoobiegu, 1 godzinę i 20 minut, potem sprawdzić patyczkiem czy gotowe i ewentualnie zostawić jeszcze na 10 minut. Jeśli za bardzo rumieni się po wierzchu, nakryć folią aluminiową na drugą połowę pieczenia.

Ciasto opada w 9 na 10 przypadków, czasem tragicznie, czasem tylko trochę – znajoma kształcona gastronomka twierdziła, że musi, jak ktoś umie tak zaczarować, żeby nie opadło, niech zdradzi jak to robi.

Składniki:

• 4 słodkie, twarde jabłka
• szklanka cukru
• 2 szklanki mąki
• czubata łyżka proszku do pieczenia
• dwa jaja
• pół szklanki oliwy z oliwek
• 20 dag rodzynek (może być więcej)
• 20 dag orzechów włoskich (j.w.)
• cynamon w proszku (3-4 duże łyżki, to w końcu ciasto cynamonowe!)
• łyżka masła i 1/4 szklanki bułki tartej – do wysmarowania tortownicy

Przygotowanie:

Obrane jabłka pokroić w kostkę, wrzucić do dużej miski.  następnie wsypać wszystkie podane składniki (oprócz masła i bułki tartej), całość wymieszać drewnianą łyżką – powinna powstać gęsta masa z widocznymi kawałkami jabłek. Przygotować tortownicę, wyłożyć ciasto, piec 1 godzinę i 15 minut w 180 stopniach C.

Najlepiej smakuje jeszcze ciepłe, z lodami waniliowymi i/lub  bitą śmietaną.

TS już podał podobny przepis, ale mój też dobry (:

Składniki:

• pół szklanki oleju lub oliwy (mało aromatycznego, więc olej słonecznikowy lub z pestek winogron, a oliwa nie z pierwszego tłoczenia), można zastąpić roztopionym masłem/margaryną, ale to już nie to samo
• szklanka cukru (białego, brązowego lub mieszanki – ja zwykle robię pół na pół)
• 2 jajka
• 3-4 banany, im więcej czarnych kropek na opakowaniu, tym lepiej (:
• 1.5 szklanki mąki
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia (jeżeli używamy mąki “self-raising”, wystarczy pół łyżeczki)
• 1 łyżeczka sody oczyszczanej
• pół szklanki-szklanka bakalii: orzechy (klasycznie włoskie), rodzynki, co bądź
• opcjonalnie: łyżka rumu lub aromat rumowy

Miksujemy tłuszcz z cukrem, wbijamy jajka, ubijamy na gładką masę. Mąkę przesiewamy z proszkiem i sodą, połowę wsypujemy do miski i mieszamy. Obieramy banany i dorzucamy do ciasta (takie porządnie dojrzałe się łatwo rozdrobnią mikserem, a jeżeli mało dojrzałe, można je najpierw rozdziabać widelcem), miksujemy dosypując resztę mąki, pod koniec dodając rum/aromat.

Odstawiamy mikser, dodajemy bakalie, mieszamy łyżką i przelewamy do natłuszczonej i wysypanej bułką keksówki (moja ma jakieś 10×25 cm, porcja wychodzi akurat na taką), wkładamy do nagrzanego do 180°C piekarnika (jak bez nawiewu, to 180-190°) i pieczemy. Po około godzinie można dziabnąć patyczkiem, ale moje zwykle potrzebuje przynajmniej z godzinę dwadzieścia, albo i półtorej godziny – wierzch ma być ładnie brązowy, zwykle pęka wzdłuż. Wyłączyć piekarnik, zostawiając ciasto jeszcze w środku na 10-15 minut.

Najlepsze (o ile wytrzyma) na drugi dzień.

Uwagi:

• moja keksówka jest z gruuubej blachy, w cieńszej może godzina wystarczy
• teoretycznie można zrobić wersję luksusową, z mielonymi migdałami zamiast mąki, ale jeszcze nie wypróbowałam – nie wiem, czy też trzeba będzie 1.5 szklanki, czy wystarczy szklanka
• zamiast rumu można dodać sok z pół cytryny, będzie troszkę inne, a też dobre
• jeżeli mamy naprawdę bardzo bardzo dojrzałe banany, można pominąć cukier, biorąc więcej bananów – z 5-6
• najnowsza wersja pieczona w 180°C była prawie dobra po 50 minutach i idealna po godzinie

• mąka pszenna – 45 dkg (3 szklanki bez 6 łyżek)
• cukier – 35 dkg (1,5 szklanki + 2 łyżki)
• jajka – 5
• masło – 20 dkg
• proszek do pieczenia – 2 łyżeczki
• sól – szczypta
• bakalie – 50 dkg (owoce kandyzowane, rodzynki, orzechy)
• sherry – 2 kieliszki

Owoce rozdrobnić na kawałki podobnej wielkości, migdały i orzechy zalać wrzątkiem i obrac ze skórek, zalać alkoholem i odstawić na noc.
Masło nadtopić (w mikrofali, w misce nad gorącą wodą, wedle uznania), ostudzić, utrzeć w misce z cukrem, solą i jajkami (można utrzeć z samymi żółtkami, a z białek ubic piane i delikatnie domieszać do masy po utarciu, albo przy dodawaniu owoców).
Piekarnik rozgrzać do 140 stopni (a raczej wlaczyc, jezeli elektryczny, nastawic temperature i zajac sie dalej ciastem).
Mąkę przesiać, wymieszać dokładnie z proszkiem do pieczenia, zmiksować z masą.
Owoce osączyć, potrząsając na sicie (nie odciskać), dodać do masy, wymieszać (upewnić się, czy nie tworzą gdzieś w cieście większych posklejanych grupek).
Teraz ewentualnie dodać ubite białka.
Piec w tortownicy lub formie ok. 1,5 godziny w temperaturze 140 stopni, ostudzic, zdobic:
- polac cienka warstwa lukru, ozdobic owocami
- skropic sherry, posmarowac przetarta marmolada, posypac siekanymi drobno
orzechami.
- polac cienka warstwa bialego lukru, zrobic ozdobne wzorki ze stopionej
czekolady lub lukru barwionego (pisaki lukrowe)

Opcje i uwagi:

1. Keks można zrobić bezorzechowy, bezrodzynkowy albo bez-cokolwiek, zależnie od potrzeb konsumentów i ich alergii. Jako wkład, żeby było miło i kolorowo, można zastosować:
   • kolorowaną papaję
   • kolorowanego ananasa
   • rodzynki różnych rodzajów i kolorów
   • gotową skórkę pomarańczową i cytrynową
   • kandyzowane wisienki
   • połamana czekoladę (ale wtedy jest to keks troche nietradycyjny)
   • pistacje (należy się upewnić, że są niesolone lub odsolić – obłupać ze skórek, umyć)
2. Do moczenia bakalii można użyć w zasadzie każdego rodzaju alkoholu/zalewy, myśmy już wypróbowali wódkę z sokiem pomarańczowym, rum, wódkę z jabłkowym.
3. Ta ilość ciasta starcza na 2 keksówki średniego kalibru.
4. Jezeli po upieczeniu ciasto jest kleiste, zakalcowate i ogólnie nieprzyjemne, należy je wydłubać z foremek, wrzucić do miski, zalać odrobiną mleka, dokładnie rozmieszać (na rozmazaną breję!), dosypać podwójną porcję proszku do pieczenia, dokładnie zmiksować i na nowo upiec. BTDT, udaje się uratować.
5. Foremki metalowe należy wykładać bardzo dokładnie papierem do pieczenia, bo ciasto jest płynne i wpycha sie w każde zalamanie papieru/szparę, a bez papieru nie chce dac się wyjać z niektórych foremek.
6. Zwykle mocno rośnie, nie należy lać więcej niż 2/3 wysokości formy (a jak akurat nie urośnie, to po prostu będzie płaskie, za to nie zaleje piekarnika).
7. Do foremki silikonowej może być za ciężkie, wyjdzie brzuchata, chyba że się ją podeprze czymś z boków.

—

Korekta i dodatek (2008-12-21)

Zmienione nieco proporcje daja keks lekki i puchaty:

Jajka: 4

Cukier: 150 gramów

Masło: 150 gramów

Proszek do pieczenia: 4 łyżeczki

Mąka pszenna 500: ok. 350 gramów

Śmietana 12%: ok. 100 ml

Kefir: 250 ml

Owoce: ok. 400 gramów

Po domiksowaniu mąki ciasto robi się dość suche (a na pewno nie lejące!), więc trzeba chlapnąć kefiru. Jajka były rozdzielone, białka osobno ubite i dodane po owocach, reszta jak w przepisie wyżej.

Zmielić 2 łyżki pistacji (NIESOLONYCH).

Ser trzykrotnie mielony (70 dag) zmiksować z małym jogurtem naturalnym, jajkami, 15 dag cukru, łyżeczką ekstraktu waniliowego, sokiem i skórką z jednej limonki, 1, 5 łyżki mąki ziemniaczanej i szczyptą soli.

Połowę masy wymieszać z orzeszkami pistacjowymi.

Małą tortownicę wysmarować niewielką ilością oleju. Wlać masę bez orzeszków, na nią wylać masę z orzeszkami. Tortownicę owinąć folią aluminiową.

Piekarnik rozgrzać do 180°C, piec w kąpieli wodnej około 1,5 h.

W oryginale gotowy sernik został udekorowany połówkami zielonych winogron.

Sałatka była robiona w późnych etapach imprezy, kiedy goście wciąż byli głodni, kreatywność sięgała nam zenitu, a nie bardzo było już z czego kombinować. Wykorzystuje składniki, które przy odrobinie szczęścia masz w domu. A nawet jeśli ich nie masz, to mieć je warto: tuńczyk przyda się zawsze w najbardziej nieoczekiwanym momencie, a suszone pomidory smakują wyśmienicie i nadają się do bardzo wielu potraw.

Proporcje na sporą michę.

• parę garści świeżego młodego szpinaku
• dwie puszki tuńczyka
• oliwa z oliwek albo spod tuńczyka
• dwie garści suszonych pomidorów
• dwie nieduże czerwone cebule
• tarty parmezan (niekoniecznie)
• garść migdałów albo pinioli
• kolorowy pieprz

Podprażyć lekko migdały lub orzeszki piniowe na suchej patelni lub w piekarniku. Nie spalić. Szpinak opłukać, zblanszować (albo nie), odsączyć, osuszyć, wrzucić do dużej michy. Dorzucić tuńczyka z oliwą i pomidory. Wymieszać delikatnie. Cebulkę pokroić w cienkie paski, wrzucić do szpinaku. Dorzucić migdały. Wymieszać. Posypać parmezanem i świeżo mielonym pieprzem. Bardzo dobrze wchodzi do różowego wina typu Zinfandel. Część gości polewała tę sałatkę czosnkowo-balsamicznym sosem vinaigrette, co dla mnie było już przesadą, ale im smakowało.

Ma jedną, dość poważną wadę: znika szybciej, niż się go piecze.

• mak, szklanka (nie mielić!)
• mąka, 2 szklanki
• masło, kostka
• jajka, 6 sztuk
• cukier, 2 szklanki (albo mniej, jak kto nie lubi słodkiego)
• 1 mały proszek do pieczenia rozpuszczony w 1 szklance ciepłego mleka
• bakalie

Żółtka rozetrzeć z cukrem, białka ubić na pianę. Po kolei dodawać pozostałe składniki. Wlać do formy keksowej (troszkę rośnie, więc nie za pełno) i wstawić do piekarnika. Piec 1/2h.