Potrzebujemy:

• banany, rzecz jasna – jakieś pół kilo (5-6 dorodnych sztuk, baaaaaaaardzo dojrzałych)
• cukier – jakieś 200g (od 3/4 do pełnego kubka)
• trochę wody – jakieś 50-100ml
• gorzka czekolada – 100g
• rum – 30-60ml

Ze składników w powyższych ilościach wyjdzie dżemu na około 4 małe słoiczki (200ml), które należy zawczasu przygotować (nie zawadzi przepłukać wrzątkiem).

Cukier wsypujemy na zimną patelnię o grubym dnie, zalewamy odrobiną wody, żeby cały zamókł i zaczął się rozpuszczać. Wody naprawdę nie za dużo, bo jak zaczniemy podgrzewać, to i tak się zrobi więcej z bananów, a potem trzeba będzie odparowywać. Cukier podobno lepiej puder, ale zwykły też się zdąży rozpuścić.

Banany kroimy na cienkie plasterki, dorzucamy na patelnię i zaczynamy powoli ogrzewać na średnim ogniu, mieszając często. Część można zostawić i dorzucić w połowie gotowania, żeby zróżnicować konsystencję :) Gdy zacznie wrzeć, możemy przykryć i zostawić na trochę na mocniejszym ogniu. Po 5-10 minutach zdjąć przykrywkę, po czym grzać jeszcze 20-30 minut mieszając od czasu do czasu.

Pod koniec wsypać czekoladę pokrojoną lub połamaną jak bądź (w kawałki wielkości 1/4 kostki lub w kostki). Dobrze rozprowadzić, grzejąc lekko, na sam koniec dodać rumu (można i bez), rozprowadzić cały czas lekko ogrzewając, po czym odstawić ognia, nie przejmując się tym, że konsystencją przypomina raczej gęsty sos niż dżem. Ponakładać gorący do niewielkich słoiczków, zostawiając ok. 1-1.5 cm powietrza u góry i szybko je zamykać i odwrócić (postawić na nakrętce) , żeby się zassały podczas stygnięcia.

Tak przygotowany dżemik można trzymać w lodówce 2-3 miesiące, a po otwarciu – do 3 tygodni.

Rewelacyjny do smarowania bułeczek, jako dodatek do lodów, serka mascarpone itp.

• cukier – trochę mniej niż 1 szklanka (w tym trochę brązowego)
• mąka – półtorej szklanki
• jajka – 2 szt.
• masło – 2/3 kostki
• kakao – 3 duże łyżki
• czekolada gorzka – 1 tabliczka
• garść rodzynek i orzechów nerkowca
• proszek do pieczenia – czubata duża łyżka
• cynamon (1 łyżeczka), chilli (1.5 łyżeczki).
• śmietana – 100ml
• banan – sztuk 1.

Wymieszać cukier, mąkę, proszek do pieczenia. Dodać czekoladę pokrojoną w drobną kostkę (ale nie za drobną, standardowa kostka podzielona na 4 części jest akurat), rodzynki i przyprawy. Osobno – rozbełtać jajka, wymieszać ze śmietaną (może być lekko kwaskowa) i roztopionym w mikrofalówce masłem. Połączyć wszystko ze sobą, mieszając możliwie krótko. Rozciapać widelcem banana, wymieszać wszystko jeszcze raz. U mnie wyszło trochę gęste, więc musiałem dodać minimalnie wody (z braku mleka). Ponakładać do foremek mufinkowych, piec 35 minut w temperaturze 180°C (z termoobiegiem). Może być krócej lub dłużej, zależnie od piekarnika, ilości dodanej wody, itp. itd. Ze składników jak powyżej wyszło mi 19 mufinków z chrupiącą skórką a wnętrzem rozpływającym się w ustach ;-) (next time – więcej chili :) )

TS już podał podobny przepis, ale mój też dobry (:

Składniki:

• pół szklanki oleju lub oliwy (mało aromatycznego, więc olej słonecznikowy lub z pestek winogron, a oliwa nie z pierwszego tłoczenia), można zastąpić roztopionym masłem/margaryną, ale to już nie to samo
• szklanka cukru (białego, brązowego lub mieszanki – ja zwykle robię pół na pół)
• 2 jajka
• 3-4 banany, im więcej czarnych kropek na opakowaniu, tym lepiej (:
• 1.5 szklanki mąki
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia (jeżeli używamy mąki “self-raising”, wystarczy pół łyżeczki)
• 1 łyżeczka sody oczyszczanej
• pół szklanki-szklanka bakalii: orzechy (klasycznie włoskie), rodzynki, co bądź
• opcjonalnie: łyżka rumu lub aromat rumowy

Miksujemy tłuszcz z cukrem, wbijamy jajka, ubijamy na gładką masę. Mąkę przesiewamy z proszkiem i sodą, połowę wsypujemy do miski i mieszamy. Obieramy banany i dorzucamy do ciasta (takie porządnie dojrzałe się łatwo rozdrobnią mikserem, a jeżeli mało dojrzałe, można je najpierw rozdziabać widelcem), miksujemy dosypując resztę mąki, pod koniec dodając rum/aromat.

Odstawiamy mikser, dodajemy bakalie, mieszamy łyżką i przelewamy do natłuszczonej i wysypanej bułką keksówki (moja ma jakieś 10×25 cm, porcja wychodzi akurat na taką), wkładamy do nagrzanego do 180°C piekarnika (jak bez nawiewu, to 180-190°) i pieczemy. Po około godzinie można dziabnąć patyczkiem, ale moje zwykle potrzebuje przynajmniej z godzinę dwadzieścia, albo i półtorej godziny – wierzch ma być ładnie brązowy, zwykle pęka wzdłuż. Wyłączyć piekarnik, zostawiając ciasto jeszcze w środku na 10-15 minut.

Najlepsze (o ile wytrzyma) na drugi dzień.

Uwagi:

• moja keksówka jest z gruuubej blachy, w cieńszej może godzina wystarczy
• teoretycznie można zrobić wersję luksusową, z mielonymi migdałami zamiast mąki, ale jeszcze nie wypróbowałam – nie wiem, czy też trzeba będzie 1.5 szklanki, czy wystarczy szklanka
• zamiast rumu można dodać sok z pół cytryny, będzie troszkę inne, a też dobre
• jeżeli mamy naprawdę bardzo bardzo dojrzałe banany, można pominąć cukier, biorąc więcej bananów – z 5-6
• najnowsza wersja pieczona w 180°C była prawie dobra po 50 minutach i idealna po godzinie

• 4-5 bananów
• serek mascarpone 250g
• mleko skondensowane lub zwykłe
• cynamon

Do serka mascarpone dodać trochę mleka (mniej więcej połowę objętości serka) i zmiksować lub dobrze rozprowadzić mieszając widelcem, żeby trochę rozrzedzić serek. Banany pokroić w drobną kostkę. Zostawić trochę na później, resztę wymieszać z serkiem. Nałożyć do salaterek, na wierzchu ułożyć pozostałą część bananów, posypać dekoracyjnie cynamonem (ale nie żałować go, bo urozmaica smak). Można dodać listek mięty lub bazylii albo posypać wiórkami gorzkiej czekolady.

Podawać od razu lub ew. odstawić do lodówki przed podaniem.

Na “standardową” keksową blaszkę 25×10 cm potrzeba:

• 4 dojrzałe banany. Im dojrzalsze, tym lepsze. Mocno zbrązowiałe najlepsze. Może być więcej.
• masło – ok. pół kostki (1/3 szklanki po roztopieniu)
• cukier – 1 szklanka (może być brązowy, albo trochę brązowego, reszta biały)
• jedno roztrzepane jajko
• wanilia lub cukier waniliowy – 1 łyżeczka/paczuszka 10g
• sól – szczypta
• soda – 1 do półtorej czubatej łyżeczki
• mąka – półtorej szklanki
• orzechy (tego nie było w oryginalnym przepisie). Najlepsze są brazylijskie.

Banany rozgniatamy widelcem na papkę. Dodajemy w dowolnej kolejności cukier i roztopione masło, mieszamy. Papierka po maśle nie wyrzucamy od razu, lecz najpierw smarujemy nim formę i wykładamy ją papierem (zwykły śniadaniowy daje radę). Ubijamy (albo i nie) jajko – żółtko i białko razem, dodajemy do masy. Wsypujemy cukier waniliowy, sodę, pierwszą partię mąki, mieszamy, wsypujemy resztę mąki, mieszamy, aż mąka zniknie w masie. Orzechy siekamy na dość grube kawałki, wrzucamy na talerz po ubijaniu jajek lub zwilżamy wodą, obkatulamy mąką (żeby nie opadły wszystkie na dno formy), wrzucamy do ciasta, mieszamy jeszcze ze 2 pełne obroty, po czym wylewamy całość do formy natłuszczonej i wyłożonej papierem lub posypanej mąką.

Wstawiamy do piekarnika ustawionego na 180-190°C na jakieś 40-45 minut (2 grzałki z termoobiegiem) albo 60 minut bez termoobiegu. Możemy od czasu do czasu się przyjrzeć – już po 15-20 minutach wygląda na ładnie wyrośnięte, po 25 – zaczyna pękać skórka na wierzchu, po 30 wygląda na upieczone, ale jeszcze potrzebuje chwili. Za długo nie ma co trzymać, bo lepsze jest wilgotne niż wyschnięte i spieczone na wiór. Po wyłączeniu piekarnika można zostawić w środku na jakieś 10 minut, żeby stygło powoli.

Z białym cukrem jest szansa (niewielka), że ciasto w środku pozostanie choć trochę żółte, ale banany lub banany+brązowy cukier powodują, że samo brązowieje, bez użycia grama kakao :) Orzechy brazylijskie najlepsze, bo zostają dość twarde nawet po upieczeniu. Orzechy nerkowca się nie sprawdziły — za bardzo miękną. Można poeksperymentować z laskowymi lub migdałami.

Zamiast piec w formie keksowej można też rozlać do formy mufinkowej i zrobić bana^H^Hbeczki. Wtedy tylko 20-25 minut na 180°C.

Na ciasto potrzebne będzie to, co poprzednio, czyli 3 szklanki mąki, szklanka cukru pudru, 3/5 kostki margaryny i 2 jajka. O cukrze waniliowym i soli jakoś zapomniałem :). Nie rzutuje na ostateczny rezultat:)

Do wypełnienia tarty tym razem poszły:

• 2 małe banany
• garść orzechów nerkowca
• budyń czekoladowy
• mleko do budyniu – 1/2 litra
• 2 łyżeczki cukru do budyniu
• opcjonalnie: trochę rozdrobnionej gorzkiej czekolady tudzież innych owoców

Ciasto zagnieść tak jak tamto, wstawić do lodówki na 30-40 minut, uformować placek w formie do pieczenia pizzy, wstawić do piekarnika na 20′@210°C.

W trakcie pieczenia przygotować budyń czekoladowy (przepis na torebce). Wylać na upieczony placek, udekorować bananami i orzechami, wstawić do piekarnika na kolejne 15 minut@190-200°C.

Żeby było trochę bardziej czekoladowo niż ustawa przewiduje, do budyniu wkroiłem jeszcze trochę gotowej polewy czekoladowej oraz kilka kostek gorzkiej czekolady pociachanych na mniejsze kawałeczki. I jak widać na obrazku – spożytkowałem także resztkę malin, które usiłowały się schować w lodówce za serkiem homo.

Mmmmm…. Palce lizać :)

Na ciasto:

• mąka pszenna – 3 szklanki
• cukier puder – 1 szklanka
• margaryna – 150g, czyli 3/4 kostki 200g lub 3/5 kostki 250g)
• jajko – 2 sztuki
• sól – szczypta
• cukier waniliowy – paczuszka 16g

Na owocowo-budyniowe wypełnienie:

• budyń waniliowy lub śmietankowy – opakowanie
• mleko – wg instrukcji na opakowaniu budyniu, czyli zwykle ½ litra
• cukier – 2 łyżki, do budyniu
• owoce – wedle uznania i stanu posiadania. Mogą być świeże lub mrożone.

Wymieszać mąkę z cukrem pudrem, cukrem waniliowym i solą na desce do ugniatania ciasta lub w dużej salaterce. Wrzucić margarynę. Posiekać. Możliwie szybko i energicznie zagnieść ciasto za pomocą noża i siekania (widelcem też daje radę), chyba że kto ma specjalne urządzonko do zagniatania takich ciast (w książce widziałem, trzeba będzie takiego poszukać i kupić/obfocić). Po zagnieceniu ciasto przypomina okruszki dające się od biedy zlepić w większą grudę, ale rozpadającą się pod naciskiem. Dodać jajka – teraz dopiero zacznie się kleić. Wyrobić na jednolitą konsystencję, zagnieść w plaskatą kulę i wstawić do lodówki na 30-40 minut.

Przed wyjęciem ciasta z lodówki rozgrzać piekarnik do 200-210°C. Wysmarować okrągłą blachę margaryną (taka do pizzy, ø30cm pasuje akurat) i posypać mąką lub tartą bułką. Wyjąć ciasto z lodówki — jeśli mamy papier pergaminowy, to rozwałkować na papierze do rozmiaru nieco większego niż forma. Bez papieru będzie trudno, bo się przyklei do podłoża i ciężko będzie oderwać. Jak nie mamy papieru, rozwałkować trochę, przełożyć do formy, tam uformować do końca. Trzeba nie tylko pokryć dno, ale i brzegi, na równo z rantem, albo wręcz wywinąć nieco poza. Wstawić do piekarnika na 20 minut @200°C, krócej, jeśli brzegi zaczynają zbyt szybko wpadać w czarniejszy odcień brązu ;-).

W międzyczasie przygotować budyń – wg instrukcji na opakowaniu, czyli z pół litra mleka odlać 1/4 szklanki, rozrobić w niej proszek z torebki pamiętając o 2 łyżeczkach cukru, resztę zagotować, do gotującego się mleka wlać rozrobioną breję, pogotować jeszcze 30 sekund, ciągle mieszając. Z braku płyty grzejnej/gazowej, da się nawet zrobić w mikrofali (ku pamięci: 5 minut na 800W) :)

Po 20 minutach pieczenia ciasto powinno się już dobrze zrumienić. Jeśli środek zaczyna się wydymać jak dojrzewający wulkan, nakłuć w kilku miejscach widelcem. Wyjąć (z piekarnika, nie z formy), wylać na środek budyń i rozprowadzić, zostawiając niezapaćkany brzeg. Na to poukładać truskawki (połówki lub całe), banany w plasterkach, czy cokolwiek tam sobie upatrzyliśmy wcześniej (kiwi, jabłka, rodzynki, whatever). Wstawić do piekarnika na kolejne 15-20 minut (180-200°C), żeby “nadzienie” podeschło, a reszta ciasta się przyrumieniła.

Wyjąć, wystudzić, podawać :)

Można też zrobić z budyniem czekoladowym i bananami.