• ugotowany brokuł – 1 szt
• pomidory – 2szt (lub 1 duży)
• ser typu feta (może być też salakis albo patros, będą mniej słone) — 0.5 – 1 kostka
• kiełki (używam mieszanki lucerna + cieciorka + soczewica) – mniej więcej pół szklanki
• sos vinaigrette

Brokuły (powinny być ostudzone) pokroić dość drobno. Pomidory można grubiej (ja zawsze kroję na takie półplasterki). Składniki zmieszać, zalać sosem, wymieszać dokładnie, odstawić na chwilę, wszamać.

• brokuły, minimum 1/2 kg (mogą być mrożone)
• czosnek, 2-3 główki (tak, główki, to nie jest pomyłka)
• cebula, 2 duże lub trzy małe
• sól i pieprz
• opcjonalnie:  grzanki czosnkowe i/lub gęsta śmietana.

Brokuły dzielimy na różyczki (im więcej różyczek, tym lepiej, ‘noga’ często bywa włóknista), myjemy i wrzucamy do gara (garnek, w którym tę zupę robię, ma 2.5 litra pojemności, więc minimum taki).  Obieramy z łupin cebulę, płuczemy i kroimy na ćwiartki, wrzucamy do gara.  Pracowicie obdłubujemy ząbki czosnku z łupinek, również płuczemy i dorzucamy do kotła.  Zalewamy zimną wodą (tak, by wszystko przykryła) i gotujemy wszystko do miękkości — nie powinno to zabrać więcej niż pół godziny.  Ponieważ zupa będzie potem zmiksowana, warto wyłowić wcześniej parę małych różyczek brokułów i zostawić do udekorowania talerza.  (po jakichś dziesięciu minutach, bo później brokuły się rozgotują na amen).

Gdy warzywa są już miękkie, miksujemy zupę na gładki krem.  Gdy jest za gęsta, należy ją rozrzedzić przegotowaną wodą.  Doprawiamy solą i świeżo mielonym pieprzem do smaku.  Rozlewamy na talerze, dekorujemy odłożonymi wcześniej różyczkami brokułów i podajemy.  Można na każdym talerzu zrobić ozdobny kleks ze śmietany, lub posypać grzankami czosnkowymi, jeśli ktoś lubi.  Pycha!

Porcja na 2 – 4 osoby.

• bakłażan  – 1szt
• cukinia – 1szt, ale naprawdę nieduża, mniej więcej wielkości bakłażana
• cebula – 2szt
• pomidory – 1 puszka
• brokuły – 1/2 główki
• jogurt naturalny – 1/2 dużego opakowania (około 1/4 litra)
• czosnek – kilka ząbków
• estragon – 3 łyżeczki
• kolendra – 3 łyżeczki
• pieprz cayenne – dowolna ilość w zależności od tolerancji na ostre
• sól, pieprz czarny
• olej roślinny do smażenia (może być słonecznikowy, albo oliwa)

Bakłażana należy pociąć na nieduże kawałki (np na ćwierć wzdłuż i potem na plasterki), posolić i zostawić na niecałą godzinę, aż, za przeproszeniem, popuści. Jeśli tego nie zrobimy, będzie gorzkawy i gumiasty.

W międzyczasie można pokroić cebulę i zeszklić na oleju (w woku lub głębokiej patelni, później będziemy tam dodawać resztę składników), dodać pokrojoną cukinię, brokuły, czosnek (zmiażdżony lub w plasterkach), podsmażyć trochę i zmniejszyć gaz pod patelnią. Odtąd wszystko będzie się gotować na wolnym ogniu, ale niedużym.

Kiedy bakłażan już będzie gotów (jeśli wypuścił trochę wody i jest miękki, to wiemy, że już jest dobry), można go dodać. Zalać pomidorami z puszki. Przyprawić. Gotować aż bakłażan będzie miękki i prawie rozłażący się.

Teraz należy całość trochę ostudzić, żeby się jogurt nie zwarzył. Wmieszać ostrożnie jogurt w zawartość patelni i gotować wszystko razem jeszcze tak z 10 minut, mieszając co chwilę.

Można jeść samo, ale pasuje również jako sos do ryżu.

W rolach głównych:

• bulion – trochę więcej niż 1 litr (może być z kostki, np warzywnej, jeśli ktoś preferuje wege)
• brokuły – 1 główka
• cebula – 2 średnie szt.
• czosnek (wedle uznania, można i całą główkę wrzucić jak się lubi, ja daję 3 – 4 ząbki)
• masło, oliwa
• śmietana lub jogurt naturalny (do zabielenia)

opcjonalnie

• płatki migdałowe do posypania

Cebulę zeszklić na oliwie (lub jakimś dobrym oleju roślinnym) i dodać odrobinę masła (dla smaku i zapachu). Nie przysmażać za mocno, ma być miękka i niezjarana.

Kiedy się będzie dusić, brokuły umyć i pokroić na bardzo małe części. Bulion zagotować, wrzucić brokuły, powinny się z 10 minut w tym pogotować. Następnie dodać cebulę i zmiażdżony czosnek. Gotować jeszcze aż wszystko będzie bardzo miękkie. Można zmiksować, wtedy będzie zupa-krem. W garnku zabielić śmietaną (metodą trochę zupy do kubeczka ze śmietaną, rozbełtać i wlać wszystko do gara) albo tuż przed jedzeniem w miseczce jogurtem.

Całość wchodzi do dwulitrowego garnka ale tak na styk, więc lepiej robić w większym. Porcji nie wiem ile, pewnie 4 – 6.

Właściwie pewnie można przed gotowaniem brokułów wkroić do bulionu parę ziemniaków, ale wtedy będzie mniej dietetycznie :) Zapewne jeśli nie doda się masła to będzie zgodne z South-Beach i MM.

• 2 duże dzwonka świeżego łososia
• 8-10 średnich ziemniaczków
• oliwa z oliwek – kilka(naście?) łyżek
• przyprawy: sól, grubo mielony pieprz, majeranek, bazylia, inne wedle uznania
• ćwiartka lub pół cytryny
• kilka różyczek brokułów

Do niewielkiej salaterki wlać na dno trochę oliwy (tak na 0.5-1 cm), dodać przyprawy – grubo mielony pieprz (przynajmniej z łyżkę), majeranek, bazylię, trochę rozbitej w moździerzu lub zmielonej kolendry, ostrej lub łagodnej mielonej papryki. Dobrze wymieszać.

Niewielkiej wielkości blachę (taką do pieczenia mięsa) lub naczynie żaroodporne wysmarować oliwą. Dzwonka łososia opłukać, po czym natrzeć solą i wytaplać w przygotowanej wcześniej oliwie z ziołami. Ułożyć na blasze “na zakładkę” blisko siebie (grzbietami na zewnątrz) – dzięki temu upiecze się równo, bo cieńsze części nie upieką się tak szybko i nie wyschną.

Do pozostałej reszty oliwy z ziołami dodać trochę soli i znów dobrze wymieszać. Umyć ziemniaczki, przekroić na pół lub na mniejsze części, wytaplać w oliwie z ziołami i rozłożyć na wolnej części tej samej blachy.

Wstawić do piekarnika rozgrzanego do 180-190°C na 30 minut. W trakcie pieczenia, mniej więcej po 10-15 minutach na wierzch ziemniaczków dorzucić brokuły.

W trakcie pieczenia można do łososia przygotować sos miodowo-musztardowy:

• 2 łyżki miodu – płynnego, nie skrystalizowanego
• 2 łyżki musztardy
• ćwiartka (lub trochę mniej) cytryny

Wycisnąć cytrynę i wymieszać dobrze z miodem i musztardą. Można dodać trochę tymianku.

Po wyjęciu blachy z piekarnika przełożyć ziemniaki, łososia i brokuły na talerze, łososia i brokuły podlać sosem, podawać z kawałkiem cytryny.

Na zdjęciu łosoś się nieco rozciapał przy przekładaniu, bo to dokładka była :) A reszta została już wcześniej zjedzona, więc zabrakło materiału na powtórkę zdjęcia :)

• mąka pszenna – pół kilo, czyli jakieś 2-2.5 szklanki
• drożdże – 40g, czyli 2/3 kostki
• woda, ciepła – 1 szklanka
• sól – płaska łyżeczka
• cukier – 1 łyżeczka lub mniej
• oliwa – 2 łyżki oliwy do ciasta, potem trochę do wysmarowania blachy i ciasta

Wychodzi z tego ciasta na dwa krążki ø30cm.

BTW – inny przepis zamieściła wcześniej Ula.

Drożdże rozprowadzić z cukrem i ciepłą wodą, wymieszać z ok. 4 łyżkami mąki, przykryć i odstawić na 15 minut aż wyrosną. Przydatny jest piekarnik z funkcją rośnięcia ciasta, który sobie leciutko przygrzewa na 40°C, a drożdze rosną, no… jak na drożdżach :) W końcu od tego właśnie są.

W międzyczasie przygotować blachę lub stolnicę do zagniatania ciasta – przesiać mąkę, dodać soli, uformować wulkanik, znaczy kopczyk z dziurką na górze. Wlać trochę wyrośniętych drożdży, zasypać mąką, zagnieść, dolać resztę, znowu zagnieść, dodać oliwę, ugniatać aż znikną grudki mąki, a ciasto zrobi się miękkie. W razie potrzeby podsypać mąką gdy za rzadkie, albo dodać odrobinkę wody, gdy zbyt twarde. Po czym nie zawadzi jeszcze trochę pougniatać. To lepszy trening nadgarstków niż wszystkie te powerballe. Ugniatanie jest dobre, więc jeszcze trochę pougniatać, po czym podzielić na 2 równej wielkości kule i zostawić na chwilę.

Teoretycznie, należy temu ciastu dać jeszcze wyrosnąć przez kolejne 15 minut (piekarnik na 40°C), ale jeśli od razu takie niewyrośnięte rozwalcujemy na blasze i zaczniemy okładać tym, czym zwykle okładamy pizzę, to wyjdzie nam tzw. “pizza na cienkim cieście”. Jak mu damy trochę wyrosnąć, to ciasto się zrobi bardziej puchate. Tak czy inaczej, obłożenie “farszem” zajmie przynajmniej z 5 minut, więc nie ma co się przejmować – i tak trochę sobie podrośnie :)

Anyways – ciasto, które uznajemy za wystarczająco wyrośnięte rozwalcowujemy na placek (w razie braku wałka właściwego rozgniatamy dłonią, rozciągamy palcyma, albo rozwałkowujemy puszką Reddsa, butelką szampana, albo czymkolwiiek walcowatym, co znajdziemy pod ręką). Wykładamy do formy wysmarowanej uprzednio oliwą, w razie potrzeby naciągamy, żeby się zawinęły brzegi (i “nadzienie” z placka nie wylewało), smarujemy całość oliwą (żeby się nie zrobiło zbyt wilgotne od sosu) i wylewamy oraz rozsmarowujemy sos. Dużo sosu. 1/3 słoika 500g sosu meksykańskiego (np. produkcji Kotlin lub Łowicz), jakiegoś dobrego sosu jak do makaronów/spaghetti, albo własnej produkcji sos z pomidorów, przecieru pomidorowego, pieprzu, czosnku i bazylii. Na sos sypiemy zwiórkowany ser lub ser w plastrach, na wierzch inne ulubione dodatki i jeszcze trochę sera. Przyprawy – oregano, bazylia i co kto lubi (ziarnka kolendry to jest to, co tygrysy lubią w pizzy najbardziej).

W trakcie dekorowania pizzy dodatkami nagrzewamy piekarnik do 200-220°C, po czym pieczemy pizzę przez 20-30 minut w temperaturze 210-220°C. Trochę dłużej, jeśli było dużo wilgotnych dodatków (np. szpinak, brokuły, karczochy itp.). Upieczoną przez chwilę bronimy przed czatującymi głodomorami, póki nieco nie ostygnie, bo w środku potrafi być jeszcze długo gorąca.

• brokuły – 1 mrożonka lub 1 główka
• cebula – 1 nieduża.
• feta – pół kostki do kostki (w zależności od upodobań)
• czosnek – 1 -2 ząbki
• pieprz

Brokuły ugotować na miękko, odcedzić i rozdrobnić. Cebulę drobno pokrojoną zeszklić na oliwie. Dorzucić do niej ugotowane brokuły, doprawić pieprzem i czosnkiem; podsmażać parę minut. Pod koniec dodać niewielkie kawałki fety. Kłaść na naleśnik, zawijać, można lekko obsmażyć/opiec.

• Makaron penne – pół opakowania
• Brokuły – pół główki
• Pomidory – 3 szt.
• Pesto zielone – 3 – 4 łyżki
• sól, pieprz, oliwa.

Brokuły i makaron ugotować al dente. Odcedzony makaron polać odrobiną oliwy i wymieszać żeby się nie sklejał. Dodać rozdrobnione brokuły i pomidory pokrojone w kostkę. Dodać pesto, doprawić, wymieszać i zeżreć; przypuszczalnie można przyprószyć parmezanem, ale nie próbowałam.

Składniki:

• cebula – 1 duża
• brokuły – 1 mrożonka
• cycek kurczaczy- 1 podwójny
• pieczarki – 6 sztuk
• orzechy włoskie – 30 g
• bazylia, sól, pieprz, czosnek (2 ząbki)
• oliwa

Brokuły ugotować na lekko twardo. Cebulę i ptaka pokroić na niezbyt małe kawałki i wrzucić na rozgrzaną mocno patelnię polaną oliwą. Smażyć aż cebula będzie przyjemnie zeszklona, a ptak mocno ścięty i lekko podsmażony.

Na to wrzucić pokrojone pieczarki i brokuły. Posmażyć chwilę aż puszczą trochę wody. Można zacząć przyprawiać. Dodać posiekany drobno czosnek i orzechy. Zmniejszyć ogień, podlać odrobiną wody i dusić z 20 minut.

Podawać z grzankami, ryżem lub czym bądź.

1. Ugotowane brokuły – 1 paczka
2. Ser typu feta – pół kostki, albo więcej jak kto lubi
3. Czosnek – 1, 2 ząbki
4. Pieprz do smaku
5. Oliwa – 2, 3 łyżki

Ugotowane brokuły podzielić na małe cząstki, ser pokroić na małe kawałki, miksować starannie dodając pomału oliwy. Przyprawić, wymieszać, jeść na kanapkach lub używać jako dip na imprezach.