• awokado – 1 sztuka
• łosoś sałatkowy – 80-100g
• cebulka – 1 mała
• cytryna, do wyciśnięcia soku (połówka lub 1/4 wystarczy)
• oliwa – 1-2 łyżki
• pieprz, najlepiej dopiero co zmielony, grubo.

Awokado rozciąć na pół, wydłubać zielone łyżeczką, pestkę wyrzucić, ale to chyba każdy wie :). Rozdrobnić widelcem – niekoniecznie na miazgę, mogą zostać kawałeczki. Łososia rozdrobnić na małe kawałeczki – nożem, bo rozdrabnianie widelcem może napotkać pewne trudności natury obiektywnej. Cebulkę posiekać w drobną kostkę (można też dodać trochę pociętej marynowanej papryki lub innych pikli), wszystko skropić sokiem z cytryny, polać oliwą, wymieszać, dodać pół łyżeczki (albo wedle upodobań) grubo zmielonego kolorowego pieprzu. Zajadać się z rozkoszą :)

Potrzebne są:

• dziki ryż – 1 szklanka (może być ryż brązowy)
• bulion z kurczaka lub warzywny – 3/4 litra (może być z kostki: 3 kostki)
• oliwa – 3 łyżki
• papryka czerwona, zielona, mix – 2-4 sztuki
• zielona cebula – 2 szt.
• orzechy nerkowca – 3/4 szklanki
• opcjonalnie: żurawiny – garść lub dwie

oraz składniki na sos:

• ocet winny (jabłkowy, albo ocet ryżowy) – 3 łyżki
• oliwa z oliwek – 2 łyżki
• olej sezamowy albo z orzechów włoskich – 1 łyżka
• czosnek – 1 ząbek, przeciśnięty przez praskę

Zacząć należy od przygotowania bulionu, co może się sprowadzać do wrzucenia 3 kostek bulionu drobiowego do garnka i zalania go wrzątkiem z czajnika (około 3/4 litra lub trochę więcej). Ryż przepłukać, wsypać do bulionu, gotować do miękkości około 40-50 minut (ryż brązowy wg instrukcji wymagający 30 minut gotowania w bulionie zmiękł dopiero po 45).

W międzyczasie na patelni rozgrzać trochę oliwy, dodać paprykę pokrojoną w małe kawałki (paski nie dłuższe niż 2-3 cm), smażyć przez 5-6 minut, aż lekko zmięknie. Dodać orzechy i cebulę i smażyć (5-10 minut max) aż orzechy zaczną brązowieć (nie dusić). Cebula powinna się zeszklić, ale pozostać twarda i chrupiąca. Zdjąć z ognia, wymieszać z ugotowanym ryżem. Opcjonalnie, można dodać żurawin. Wymieszać dobrze sos i polać nim sałatkę. Schłodzić wszystko, minimum 2h.

Najlepsza następnego dnia.

Potrzebne będą:

• papryka słodka (3-4 szt.)
• mięso mielone (może być drobiowe, wieprzowe albo wołowe) – mniej więcej 1/2 kg mi wyszło, a może mniej (zaczęłam od prawie kilograma, ponad połowa została)
• duża cebula
• 10 dag pieczarek
• olej do smażenia
• jajko
• bulion w kostce
• przyprawy: pieprz, sól, kolendra (ze 2 łyżeczki), ziele angielskie (ja lubię, więc daję dużo, 5-6 ziaren)

Cebulę pokroić i zeszklić na oleju. Dodać posiekane pieczarki i chwilę posmażyć. Wrzucić wszystko do pojemnika z wypłukanym mięsem mielonym wbić jajko, przyprawić solą, pieprzem, mieloną kolendrą i wymieszać. Upchać w wydrążonych paprykach. Papryki wstawić ciasno do rondla (takiego żeby się całe mieściły) mięsem do góry oczywiście, wlać doń wody tak 2cm od brzegu, wrzucić do tej wody kostkę rosołową (albo dwie), ziele angielskie, można całe ziarenka kolendry.

Przykryć rondel i na średnim ogniu i dusić aż papryka będzie miękka i pomarszczona (jakieś pół godziny, może trochę więcej).

Pozostały po gotowaniu wywar i mięso, które zostało nieugotowane, można wykorzystać do zrobienia świetnych klopsików.

• kurza pierś – 4 – 5 małych (albo 3 – 4 duże)
• pieczarki – około 8 sztuk
• cebula – 1 – 2 małe (lub 1 duża)
• orzeszki piniowe – garstka
• śmietana – kilka łyżek (ja chyba dałam około 4, bo tyle miałam, ale więcej będzie lepiej)
• tłuszcz do smażenia – najlepiej olej, ja użyłam oliwy z oliwek
• przyprawy: kmin rzymski (kumin) mielony, kurkuma, kolendra mielona, chilli, sól, pieprz, czosnek (może być w proszku),  (po ok. 1 łyzeczki każdego, oprócz chilli, którego mniej, bo wyjdzie za ostro, chyba że kto lubi)

Kurczaka pokroić w paski i wrzucić na bardzo rozgrzany tłuszcz, zostawić aż całość się zetnie. Wtedy dodać pokrojoną cebulę. Ma się zeszklić a nie spalić. Dopiero po cebuli dawać pokrojone pieczarki (bo robią się krótko), śmietanę i przyprawy. Wymieszać starannie. Pogotować paręnaście minut na wolnym ogniu aż wszystko będzie miękkie a kurczak puści trochę wody i zrobi się fajny sos.

Szamać z ryżem (niezgodnie z dietą MM) lub samo.

Na 1-2 osoby:

• 1 duża cebula lub 2 małe pory lub 1 duży

• boczek

• kefir – mały kubek lub pół małej butelki

• odpowiedni ser: oryginalnie gorgonzola, ja robiłam a) z rokpolem, b) z bryndzą.

• oliwa

• makaron (najlepiej duże kluchy, tagliatelle z jajkiem albo jakieś ravioli. Razowy też dobry)

Boczek z cebulą lub porami drobno pokroić i podsmażyć na złoto na oliwie. Wlać kefir. Po jakimś czasie dodać ser. Gotować mieszając od czasu do czasu, aż kefir trochę odparuje, a ser się roztopi. W tym czasie ugotować makaron al dente, odcedzić i wymieszać z sosem, ew. pogotować razem, żeby doszedł.

Może być bez boczku.