• cukinia – 2 nieduże
• pomidory – 1 puszka, najlepiej posiekanych
• cebula – 1 duża
• ser z niebieską pleśnią (lazur/rokpol) – ok. 10 dag, ale może być więcej
• czosnek, sól i pieprz – do smaku
• tłuszcz do smażenia – w moim wypadku tym razem olej z pestek winogron.

Cebulę posiekać i podsmażyć na miękko na tłuszczu. Dorzucić pokrojone drobno cukinie, posypać dowolną ilością czosnku. Smażyć na niedużym ogniu aż będzie miękka. Dopiero wtedy dodać pomidory i pokrojony ser, zmieszać. Doprawić do smaku (powinna przeważać nuta serowo-czosnkowa). Gotować jeszcze parę minut aż się zrobi coś w rodzaju jednolitej paciaji z wystającymi kawałeczkami cukinii.

Nie wiem do jakiego makaronu pasowałoby najbardziej; użyłam muszelek, bo akurat miałam. Sugestie i komentarze mile widziane.

Porcja na 2 – 4 osoby.

• bakłażan  – 1szt
• cukinia – 1szt, ale naprawdę nieduża, mniej więcej wielkości bakłażana
• cebula – 2szt
• pomidory – 1 puszka
• brokuły – 1/2 główki
• jogurt naturalny – 1/2 dużego opakowania (około 1/4 litra)
• czosnek – kilka ząbków
• estragon – 3 łyżeczki
• kolendra – 3 łyżeczki
• pieprz cayenne – dowolna ilość w zależności od tolerancji na ostre
• sól, pieprz czarny
• olej roślinny do smażenia (może być słonecznikowy, albo oliwa)

Bakłażana należy pociąć na nieduże kawałki (np na ćwierć wzdłuż i potem na plasterki), posolić i zostawić na niecałą godzinę, aż, za przeproszeniem, popuści. Jeśli tego nie zrobimy, będzie gorzkawy i gumiasty.

W międzyczasie można pokroić cebulę i zeszklić na oleju (w woku lub głębokiej patelni, później będziemy tam dodawać resztę składników), dodać pokrojoną cukinię, brokuły, czosnek (zmiażdżony lub w plasterkach), podsmażyć trochę i zmniejszyć gaz pod patelnią. Odtąd wszystko będzie się gotować na wolnym ogniu, ale niedużym.

Kiedy bakłażan już będzie gotów (jeśli wypuścił trochę wody i jest miękki, to wiemy, że już jest dobry), można go dodać. Zalać pomidorami z puszki. Przyprawić. Gotować aż bakłażan będzie miękki i prawie rozłażący się.

Teraz należy całość trochę ostudzić, żeby się jogurt nie zwarzył. Wmieszać ostrożnie jogurt w zawartość patelni i gotować wszystko razem jeszcze tak z 10 minut, mieszając co chwilę.

Można jeść samo, ale pasuje również jako sos do ryżu.

• cukinia – dwie małe sztuki
• mielone mięso (dowolne, ja użyłam wieprzowego) – 40dag
• cebula – od dwóch wzwyż
• czosnek – 2, 3 ząbki
• sól, pieprz, oliwa
• mąka (może być razowa ) – 1 łyżka
• ser pleśniowy – kilka dag

Cebulę należy posiekać i zeszklić aż będzie miękka. Do tego dodać mięso i pokrojoną na kawałki cukinię. Przyprawić, dolać odrobinę wody dusić dobre 40 minut, aż wszystko będzie miękkie i się rozpaprze. Dodać ser pokrojony w kawałki, dusić jeszcze póki się nie rozpuści. Zagęścić łyżką mąki (może być razowa) albo nie zagęszczać jeśli ma być zgodne z dietami SB/Montignac. Ma mieć konsystencję półpłynną.

Można jeść luzem albo wykorzystać jako sos do ryżu, makaronu itd. Uwaga, sycące.

- cukinia (nie za stara)

- sok z cytryny lub ocet winny, może być balsamiczny

- oliwa

- sól

- pieprz

- pomidory i inna ulubiona zielenina

Cukinię umyć i pokroić w bardzo cienkie plasterki – najlepiej obieraczką do warzyw, można wzdłuż, będzie szybciej. Zalać sokiem z cytryny (sporo, tak do pół cytryny na 1 cukinię) albo octem (ze 2-3 łyżki, wychodzi łagodniejsze niż z cytryną), posolić, popieprzyć, wymieszać, podlać łyżką-dwoma oliwy, przykryć i schować do lodówki na noc. Wychodzi bardzo esencjonalne i najlepiej zrobić z tego sałatkę, której już w zasadzie nie trzeba doprawiać. Przede wszystkim z pomidorami, pasuje też papryka, kiełki słonecznika, kalarepka, i co tam jeszcze można wrzucić w sałatkę. Dobrze do tego pasują sery.

Jeśli po rozkrojeniu cukinii się okaże, że jednak jest starawa i ma w środku watę, można ją pokroić na cienkie (ale nie aż tak cienkie) plasterki, poddusić/podsmażyć na oliwie i potem doprawić kwasem, solą i pieprzem. Też będzie dobra sałatka, która nie musi tyle leżeć w lodówce.

Z tych składników wyjdą jakieś 3-4 porcje.

- 2 żółte cukinie

- oliwa

- 1 cytryna

- 1 łyżeczka kurkumy

- rosół warzywny z kostki, 800 ml

- ryż basmati, 100 g (torebka)

Zetrzeć skórkę z umytej cytryny.
Cukinie pokroić w cienkie ćwierćplasterki. Skórkę cytrynową lekko podgrzać w garnku na oliwie, wrzucić do garnka pokrojoną cukinię, podgrzewać ok. 5 minut na średnim ogniu. Dolać rosół, sok z 1 cytryny i 1 łyżeczkę kurkumy. Wsypać ryż. Gotować nie za długo, aż ryż i cukinia będą miękkie. Doprawić pieprzem i ewentualnie solą. Podawać ciepłe, ale nie gorące.

Ryż pije wodę jak smok, więc na następny dzień zupa przechodzi w stan stały i dalej jest pyszna. Ryż z soczewicą też się sprawdza, acz pije wodę jeszcze bardziej.

• ziemniaki – 6 średnich sztuk
• cukinia – 1 niewielka
• pomidory – 1 puszka
• pieczarki – ok 15 dag
• cebula – 2 średnie
• przyprawy: sól, cukier, pieprz, imbir, bazylia, czosnek

Cebulę pochlastać, wrzucić do dużej, głębokiej patelni, podsmażyć, zeszklić. Na to wrzucić pokrojone w ok. 5mm plastry ziemniaki. Jak się podsmażą, dodać pokrojone pieczarki, cukinię, a po chwili pomidory z puszki. Zmniejszyć gaz pod patelnią, niech się dusi. Po około 10 minutach przyprawić: sól, pieprz, 2 łyżeczki cukru, odrobina imbiru, bazylii nie żałować. Czosnku wedle gustu. Dusić na małym ogniu aż będzie jadalne. Znaczy miętkie.

1.  cebula – 2 szt. duże
2.  pomidory – 2 szt. duże (zamiast tego może być puszka obranych pomidorów w koncentracie, wtedy silnego koncentratu, o którym niżej, można dać mniej)
3. papryka – 1 duża (ja używam przeważnie zielonej lub żółtej, żeby cała potrawa nie wyglądała jak czyjeś wnętrzności)
4. cukinia – 1 szt., młoda, nie za duża, 25cm długości będzie ok, jak kto lubi, to oczywiście można dać więcej
5. olej roślinny do smażenia
6. koncentrat pomidorowy 30% – 2 małe puszeczki
7. Przyprawy, wersja domyślna, czyli hardcore: 1 mała, piekielnie ostra, suszona papryczka lub pieprz kajeński, kilka ząbków czosnku, sól.
8. Przyprawy, wersja light: pieprz, sól, czosnek, słodka papryka w proszku.

Sposób przygotowania:

Warzywa starannie umyć, pokroić w grubą kostkę. Podsmażać, na dużym ogniu, następnie wrzucać do gara, kolejno:

• cebulę; jak się zeszkli i podsmaży, dodać koncentrat pomidorowy, zamieszać i poczekać aż się skarmelizuje.
• cukinię
• paprykę
• czosnek w plasterkach
• pomidory (i tak się trochę rozdyźdają, więc najlepiej podsmażać je na koniec)

W garze zamieszać drewnianym mieszadłem, dopiero wtedy dodać przyprawy. Wlać ok. 1 szklanki wody, można dodać jeszcze trochę oleju. Dusić na małym ogniu, czasami mieszając, około 20 minut.Uwagi:

• Leczo jest potrawą pochodzącą z Węgier, więc tradycyjnie powinno być ostre. Wersja oryginalna przewiduje mnóstwo małych ostrych papryczek, świeżych, nie suszonych.
• Do leczo oczywiście można dodać mięso, najlepiej pasuje, za przeproszeniem, kiełbasa śląska w plasterkach, ale wtedy oczywiście potrawa już nie jest wege.
• Podsmażanie oddzielnie składników daje to, że po pierwsze nie robią się w duszeniu rozdyźdaną papką, tylko są odróżnialne w formie i smaku, a po drugie skarmelizowane warzywo daje charakterystyczny smak, bez którego leczo po prostu nie jest leczem.
• Proporcje oczywiście można zmieniać, ja często daję więcej cukinii (np dwie), bo akurat lubię. Ogólny smak się niewiele zmienia, a podsmażona cukinia jest DOBRA.

Porcja na około 4 osoby.

1. cukinia – 1 mała lub średnia
2. czosnek – 2 ząbki
3. cebula – 1 średnia
4. pieprz – sporo
5. bulion warzywny w kostkach – 3 szt.

Wykonać gęsty bulion w niewielkiej ilości wody (niecały litr). Kiedy kostki się rozpuszczą, dodać cukinię i cebulę pokrojone w kostkę. Czosnek zmiażdżyć lub pociąć na plasterki, dodać. Doprawić. Gotować pod przykryciem na małym ogniu przez kilkanaście minut. Kiedy wszystko będzie miękkie – zmiksować.

Można urozmaicić, dodając do miseczki / kubka łyżeczkę masła, grzanki, groszek ptysiowy itd, ale wtedy nie będzie już takie dietetyczne ;)

1. Cukinia – 1, niezbyt duża
2. Cebula – 2 lub 3 sztuki, w zależności od rozmiaru
3. Oliwki – kilkanaście sztuk, obojętnie, czarne, czy zielone.
4. Feta – około 10 – 15 dag
5. Żółty ser – ilość wedle gustu
6. Przyprawy: pieprz, bazylia, czosnek – wedle gustu
7. Oliwa do smażenia

Cebulę pokroić w drobny mak i podsmażyć na oliwie aż będzie szkliście-rumiana. Cukinię przekroić wzdłuż, wydłubać łychą trochę miąższu, pokroić go w drobny mak i dorzucić do tej cebuli, niech się podsmaża.

Kiedy się podsmaży, wziąć oliwkę, jedną oliwkę dać kotu do zabawy i zeżarcia, jeśli lubi, resztę zmiażdżyć w wyciskaczu do czosnku i dorzucić do patelni.

Do patelni dodać fety (rozdeptać ją łyżką, żeby się zmieszała z tą cebulą), zmiażdżony czosnek.

Natrzeć na tarce żółtego sera; połowę wmieszać w maziugę w patelni. Przyprawić. Soli nie trzeba, bo feta jest słona.

Napełnić maziugą wydrążone cukinie, uklepać łyżką, posypać tartym serem, zawinąć w folię aluminiową zapiekać w 150 – 180 stopni aż ser będzie nadtopiony i rumiany, a cukinia delikatna.