• kurza pierś – 4 – 5 małych (albo 3 – 4 duże)
• pieczarki – około 8 sztuk
• cebula – 1 – 2 małe (lub 1 duża)
• orzeszki piniowe – garstka
• śmietana – kilka łyżek (ja chyba dałam około 4, bo tyle miałam, ale więcej będzie lepiej)
• tłuszcz do smażenia – najlepiej olej, ja użyłam oliwy z oliwek
• przyprawy: kmin rzymski (kumin) mielony, kurkuma, kolendra mielona, chilli, sól, pieprz, czosnek (może być w proszku),  (po ok. 1 łyzeczki każdego, oprócz chilli, którego mniej, bo wyjdzie za ostro, chyba że kto lubi)

Kurczaka pokroić w paski i wrzucić na bardzo rozgrzany tłuszcz, zostawić aż całość się zetnie. Wtedy dodać pokrojoną cebulę. Ma się zeszklić a nie spalić. Dopiero po cebuli dawać pokrojone pieczarki (bo robią się krótko), śmietanę i przyprawy. Wymieszać starannie. Pogotować paręnaście minut na wolnym ogniu aż wszystko będzie miękkie a kurczak puści trochę wody i zrobi się fajny sos.

Szamać z ryżem (niezgodnie z dietą MM) lub samo.

• kurczak – 1 cały, ale wypatroszony
• bułka tarta i mleko (do farszu)
• masło lub olej roślinny – około 10 dag do farszu i drugie 10 dag do pieczenia
• wątróbka drobiowa (opcjonalnie) – kilka sztuk surowej
• jajko – 1 szt
• świeża pietruszka (zielona) i ew. koperek – 1 pęczek każdego
• sól, czosnek

Farsz

Masło utrzeć z jajkiem i drobno pociętą pietruszką i koperkiem (zostawić ze dwie łodyżki pietruszki, będą potrzebne później), wątróbką (rozdeptać widelcem), posolić i dodać bułkę tartą. Konsystencja ma być dość gęsta, reguluje się ją dodawaniem mleka lub bułki tartej.

Kurczak właściwy

Z kurczaka odciąć tłuszcz (nie wyrzucać), skrzydła, natrzeć solą i czosnkiem, nadziać farszem, spiąć specjalnymi szpilkami, zszyć nitką, czy co tam się ma. Można odciąć mu szyję i skórę z szyi też nadziać farszem (i spiąć).

Do naczynia żaroodpornego włożyć na dno te odcięte kawałki tłuszczu, z dwie gałązki pietruszki (albo więcej jak się lubi), na tym ułożyć kurczaka, odcięte skrzydła, nadzianą skórę od szyi i szyję bez skórki. Polać wszystko łyżką oleju.

Piec w około 180 – 200 stopni, około 1,5 – 2 godziny. Na pół godziny przed zakończeniem pieczenia można zdjąć pokrywkę z naczynia i piec otwarte, ale trzeba go parę razy podlać tłuszczem (tym z dna, nie dodatkowym).

Podawać pokrojonego na kawałki (farsz też), z ziemniakami (najlepiej ugotowanymi na parze) i surówką.

Uwagi

Jeśli się wytrybuje kurczaka wcześniej, to daje radę jako wędlina. Tylko wtedy trzeba dać o jedno jajko więcej do farszu.

Dla dwóch żarłocznych osób będziemy potrzebować:

• udka z kurczaka, 4 szt (lub górne części udek, 8 szt)
• świeży imbir, mały kawałek (wielkości połowy kciuka)
• czosnek, 2-3 ząbki
• sherry, 2 łyżki
• sos sojowy, 2 łyżki
• miód, 1 łyżeczka (niekoniecznie)

To do dzieła.  Najpierw starannie usuwamy kości z mięsa — chwilę to niestety trwa, należy się uzbroić w cierpliwość i ostry nóż.  Z dolnych części udek trzeba usunąć w miarę możliwości wszystkie ścięgna (nie miałam bladego pojęcia, że jest ich tam aż tyle…)  Jeśli kupimy tylko górne części udek, będzie nieco łatwiej.  Skórę usuwamy także.

Otrzymane osiem kawałków mięsa wrzucamy do marynaty, którą to marynatę przygotowujemy przez wyciśnięcie czosnku przez praskę, imbiru przez tę samą praskę (tak, tak, to działa i to bardzo dobrze!) i wymieszaniu tychże z sosem sojowym, sherry i ewentualnie miodem.  Pokrywamy mięso równomiernie marynatą i odkładamy na co najmniej godzinę do lodówki.  Można i na noc, czemu nie.

Rozgrzewamy piekarnik do 250 stopni, układamy mięso w odkrytym żaroodpornym naczyniu i wrzucamy do pieca na 15-20 minut.  Jemy np. z pieczonymi ziemniakami i fasolką szparagową z sosem sojowym, albo z ryżem po kantońsku, albo z chińskim makaronem smażonym z szalotką i kiełkami soi, z surówką z kapusty pekińskiej…

Tak przyrządzone udka można też upiec na grillu.

Składniki na 4 osoby:

• 2 piersi kurczaka
• 4 ząbki czosnku
• 3-4 łyżki oliwy z oliwek
• pieprz, sól
• dwie łyżki mąki
• dwie duże łyżki koncentratu pomidorowego
• 30 dag żółtego sera (ja preferuję ostrowski lub podlaski)
• filiżanka śmietany 18%

Przygotowanie:

Kurczaka pokroić w niedużą kostkę, zamarynować na parę chwil w oliwie z oliwek z czosnkiem wyciśniętym w wyciskarce i ze świeżo zmielonym pieprzem.  Wrzucić całość (kurę, oliwę, czosnek) do sporego gara i poddusić przez około kwadrans. Dolać wody tak, żeby prawie przykryła mięso. W kubku rozrobić mąkę z odrobiną wody lub mleka – tak przygotowany zagęstnik wlać do gara. Kiedy całość pogotuje się przez 2-3 minuty – dodać koncentrat pomidorowy i śmietanę, doprawić solą do smaku, powoli zagotować i zgasić gaz pod garnkiem. Zetrzeć na grubej tarce żółty ser, wsypać do gorącego sosu i wymieszać – efekt powinien wyglądać tak.

Podawać z makaronem świderki lub penne.

składniki na 4 osoby (ale może się okazać, że na więcej, mam tendencje do gotowania w ilościach hurtowych):

• 2-3 paczki ryżu lub 2 szklanki ryżu jaśminowego
• dwie piersi kurczaka
• główka czosnku
• jeden korzeń świeżego imbiru (lub imbir w proszku)
• mały kubeczek jogurtu naturalnego
• 2-3 łyżki oliwy z oliwek
• dwie cebule
• 2-3 pomidory
• duża puszka (400 ml) mleczka kokosowego
• curry
• chilli
• pieprz
• sól

Przygotowanie:

Marynata:

Pierś kurczaka kroimy w niedużą kostke, wkładamy do miski, zalewamy jogurtem, wyciskamy obrany czosnek (pół główki), dodajemy starty na drobnej tarce korzeń imbiru lub imbir w proszku (ilość wg. uznania). Zostawiamy tak przygotowaną marynatę na jakiś czas, niech mięso nasiąka. Sprawdziłam, że im dłużej, tym lepiej, ale nawet po godzinie moczenia jest już całkiem ok. Zdarzało mi się zostawiać tak kuraka i na całą noc, a gotować dnia następnego – wtedy smak był naprawdę intensywny.

Danie właściwe:

Kroimy cebulę w kostkę, dodajemy obrane i posiekane pozostałe pół główki czosnku i szklimy całość na oliwie w dość dużym garnku. Pomidory obieramy ze skórki, kroimy na cząstki i dorzucamy do zeszklonej cebuli – dusimy całość kilkanaście minut na wolnym ogniu, aż zmieni się w pomidorową papkę. Do tego wrzucamy zamarynowane mięso, wraz z jogurtem i przyprawami. Dusimy całość kolejne kilkanaście minut, zalewamy mleczkiem kokosowym, po pięciu minutach doprawiamy według uznania curry, chilli, solą i pieprzem. I już. Sos jest dość rzadki – ale za to bardzo aromatyczny i smakowity.

Podajemy z ryżem, najlepiej jaśminowym.

Dwie spore kurze piersi wrzuciłem na pół godziny do marynaty, w której był:

• sos sojowy (lałem, ile wsiąkło, pewnie ze 20ml)
• octet winny z czerwonego wina (nie za dużo)
• sól czosnkowa (na wyczucie po wszystkim)
• w przypływie szaleństwa: trochę sambal oelek (puree z papryczek chili, rodem z Indonezji)

Leżało toto sobie spokojnie w lodówce, a ja tymczasem wziąłem na tapetę pieczarki, które wymagały przebrania. Tak więc doszły

• pieczarki (ca 250 g)

które umyłem i pokroiłem – trzonki bardzo drobno,  kapelusze w poprzeczne paseczki, grubiej. Tak przy ostatnich postawiłem na gazie szeroką i wysoką teflonową patelnię, na której podgrzewana była

• oliwa z oliwek (niedużo)

do bardzo wysokiej temperatury. W przypadku pieczarek im większa tym lepiej, bo chodzi o to, żeby się przysmażyły ładnie, zanim puszczą czarną wodę, która zabija cały smak. No więc podsmażyły sie tak, że zmiękły, ale nie pływały. Lu je do miski tedy. Przechodzimy do kuraka, który sobie spoczywał w lodówce.

Kuraka pokroiłem w paseczki, o ile byłem w stanie to ocenić, w poprzek włókien, gdy tymczasem patelnia rozgrzewała się ponownie. Tym razem trzeba było uważać na co innego: jeśli się wrzuci na nawet mocno rozgrzaną patelnię zbyt dużo mięsa, zanim choć część się przysmaży, reszta będzie pływać. Są na to dwie rady: albo robimy deep oil frying na wzór dalekowschodni – wanna tłuszczu, czy nawet frytownica, w której kurczakowi wystarczy i 10 sekund, żeby się przyrumienił z wierzchu. Albo jak człowiek, dodajemy mięso partiami i po każdej partii, którą przesmażywszy na złoto wrzucimy do miski z piecarkami, suszymy patelnię i dodajemy ewentualnie tłuszczyku, jeśli brak. W tej kolejności, bo kto lubi, kiedy mu olej pryska. Dodatkowa uwaga jest taka, że olej na używanej patelni zawsze odrobinę pryska czy syczy, bo zostają resztki – oznaka porządnie rozgrzanego oleju jest taka, że powoli przestaje. Bo woda mu się kończy.

Jak już cały kurak przeszedł kurację termiczną i trafił do miski z pieczarkami, wrzuciłem to wszystko z powrotem na patelnię, zalałem resztą marynaty, co pokutowała w misce. Ogień na malutki, bo teraz pora na duszenie. Dorzuciłem:

• sól
• pieprz czarny z młynka, nie za drobno zmielony (bo w trakcie duszenia mielony traci smak)
• imbir mielony (szczypta)
• kminek cały (szczypta, no, może dwie)
• pokrojony w paski ser pleśniowy (Lazur skalmierzycki), kawałek może jakieś 50g

Dwie uwagi. Raz, że uważać trzeba z pieprzem i imbirem, bo to już jest trochę ostre od sambala, w którym się moczyło. Dwa, że z kminkiem też trza uważać, bo choć go bardzo lubię, to on mocny smak daje i w przesadnej ilości robi się gorzkawy. I trzy, że jakby kto się zastanawiał, to Lazur skalmierzycki to ser dość twardy, ale stosunkowo łagodny. Twardość dla potrawy nie ma wielkiego znaczenia, ser i tak ma sie stopić, grunt, żeby topił się ładnie. Pewnie jakaś gorgonzola by pasowała, słabszy w smaku Rokpol (bo one nierówne są) albo inny Turek niebieski (jak kto lubi łagodne pleśniowe, to to jest debeściak).
Można dodać trochę wody, jeśli mało do duszenia. Zostawiłem to tak i zapomniałem.

Godzinę później, gdy dziecko było już spacyfikowane i w miarę samodzielnie zasypiało przy bajeczce, zajrzałem do duszonego i dorzuciłem ostrożnie

• gęsta śmietana (12%) – półtorej łyżki

rzecz jasna tak, żeby się nie zwarzyło, tj. sosu do kubeczka, wymieszać w kubeczku se śmietaną, wymieszać z powrotem. I bardzo dobre wyszło :)Dla spieszących się: marynowanie w praktyce zajęło mi mniej więcej tyle, co obróbka pieczarek, więc to nie tyle marynata, co baza do sosu. Pewnie jakby marynować dłużej, kurczak bardziej by przeszedł smakiem tej papryczki. Dusić wystarczy i pół godziny, bo kurak jest prawie miękki już po smażeniu.

Dla dietetycznych: brak świadomie dodanych węglowodanów, więc powinno być dobre i na South Beach. Tłuszczu tyle, co w sosie sojowym, smażeniu, śmietanie (jak kto się upiera, może zastąpić jogurtem 0%)  i serze pleśniowym. Ser można pominąć, ale jest go niewiele.

• 1-2 piersi z kurczaka (z rożna lub usmażone)
• kukurydza: 1 puszka
• ostra czerwona papryczka – (1 świeża lub 2 marynowane)
• rodzynki – 2 garści
• majonez (dekoracyjny winiary, ale to kwestia degustibusa)
• opcjonalnie: 1 jajko na twardo
• do przyprawienia: bazylia, pieprz, może być tymianek lub zioła prowansalskie

Piersi kurczaka pokroić w kostkę. Jeśli papryczka jest mała – tak do 1 cm średnicy, to pokroić w cienkie okrągłe plasterki, jeśli grubsza – w paski pocięte następnie w kostkę. Dodać kukurydzę, rodzynki, majonez, przyprawy, dobrze wymieszać. Można uzupełnić 1 jajkiem ugotowanym na twardo – pokroić w drobną kosteczkę i posypać z wierzchu gotową sałatkę, albo wymieszać z resztą składników. Zostawić w lodówce na 1/2 godziny lub dłużej, żeby się przegryzło. Następnego dnia też dobra i trochę inna, bo rodzynki wyciągają wodę z reszty składników i pęcznieją, zamiast być twarde.

Podane proporcje ryżu i kurczaka modyfikować wedle upodobania. Tutaj jak w oryginale: ryżu na 4 osoby, kurczaka niewiele. Ja na dwie osoby obkrawam z grubsza mięso z dwóch udek (a na reszcie robię rosół). Przepis pochodzi z książki Nanako Hamaguchi “Kuchnia japońska”. Gotuje się właściwie tak samo jak ryż na sushi.

• surowy ryż, 450 g (taki jak na sushi albo risotto, np. Arborio)
• świeży imbir, 50 g
• 80 g udka z kurczaka bez kości

• 1 łyżeczka soli
• 650 ml wody

Ryż delikatnie opłukać, zmieniając wodę trzy razy, aż będzie czysta. Na pół godziny przed zagotowaniem odcedzić. Imbir oskrobać, pokroić w cieniutkie paseczki, opłukać i odcedzić. Pokroić drobno kurczaka. Ryż, imbir, mięso, sól umieścić w garnku (najlepiej o grubym dnie) i zalać podaną ilością wody. Przykryć, gotować na średnim ogniu. W chwili wrzenia podkręcić gaz do maksimum na 1 minutę, po czym znów gotować 6-7 minut na średnim ogniu. Następnie gotować 10 minut na najmniejszym ogniu. Wyłączyć gaz i odstawić na 10 minut, nie zdejmując pokrywki. Wymieszać mokrą drewnianą łyżką, podawać na ciepło.

• kukurydza w puszce (sztuk 1)
• kawałek czerwonej papryki (świeżej)
• korniszony (7-8 małych lub 1-2 duże)
• majonez – 3-4 łyżki
• bazylia, papryka mielona do przyprawienia
• kilka świeżych listków bazylii (opcjonalnie)
• no i wspomniane wcześniej upieczone kawałki kurczaka – np. 2 piersi

Oddzielić mięso z kurczaka od kości. Czerwoną paprykę i korniszony pokroić w drobną kostkę, kurczaka w trochę grubszą. Dodać kukurydzę, po jej uprzednim odlaniu z zalewy. Przyprawić, dodać majonez, dobrze wymieszać, gotowe. Podawać z chlebem lub tostami albo gorącym pieczywem czosnkowym.

Zależnie od procentowej zawartości kurczaka może robić za dodatek lub za (śniadaniowe) danie główne.