• cukinia – 2 nieduże
• pomidory – 1 puszka, najlepiej posiekanych
• cebula – 1 duża
• ser z niebieską pleśnią (lazur/rokpol) – ok. 10 dag, ale może być więcej
• czosnek, sól i pieprz – do smaku
• tłuszcz do smażenia – w moim wypadku tym razem olej z pestek winogron.

Cebulę posiekać i podsmażyć na miękko na tłuszczu. Dorzucić pokrojone drobno cukinie, posypać dowolną ilością czosnku. Smażyć na niedużym ogniu aż będzie miękka. Dopiero wtedy dodać pomidory i pokrojony ser, zmieszać. Doprawić do smaku (powinna przeważać nuta serowo-czosnkowa). Gotować jeszcze parę minut aż się zrobi coś w rodzaju jednolitej paciaji z wystającymi kawałeczkami cukinii.

Nie wiem do jakiego makaronu pasowałoby najbardziej; użyłam muszelek, bo akurat miałam. Sugestie i komentarze mile widziane.

• makaron penne – 1/4 kg
• czarne oliwki – około szklanki (przypuszczam, że zielone też będą ok)
• tuńczyk w sosie własnym, w dużych kawałkach – 1 puszka
• cebula – 1 mała (może być czerwona)
• pomidory – 1 świeży i 1 puszka pokrojonych w soku pomidorowym
• oliwa – dużo :>
• czosnek – 2 ząbki (może być więcej, jak kto lubi)
• ser żółty – sporo, conajmniej szklanka utartego
• przyprawy: sól, pieprz, oregano, bazylia

Makaron ugotować. W międzyczasie pokroić oliwki na pół, pomidora na plasterki, cebulę na cienkie talarki, utrzeć ser, zmiażdżyć czosnek itd.

Do pomidorów w puszce dodać czosnek i przyprawy, trochę oliwy i zmieszać.

Ugotowany i odsączony makaron przełożyć na naczynie do zapiekania (blacha, szkło hartowane, whatever), wysmarowane uprzednio oliwą. Położyć na nim pozostałe składniki: tuńczyka, plasterki pomidora i cebuli, pokrojone oliwki itd. Na wierzch równomiernie nałożyć sos pomidorowy z przyprawami, opcjonalnie polać jeszcze trochę oliwą. Posypać z wierzchu serem, można przyprószyć dodatkowo oregano.

Zapiekać około 20 – 25 minut w 180 – 200 stopni, zżerać na gorąco.

Składniki na 4 osoby:

• 2 piersi kurczaka
• 4 ząbki czosnku
• 3-4 łyżki oliwy z oliwek
• pieprz, sól
• dwie łyżki mąki
• dwie duże łyżki koncentratu pomidorowego
• 30 dag żółtego sera (ja preferuję ostrowski lub podlaski)
• filiżanka śmietany 18%

Przygotowanie:

Kurczaka pokroić w niedużą kostkę, zamarynować na parę chwil w oliwie z oliwek z czosnkiem wyciśniętym w wyciskarce i ze świeżo zmielonym pieprzem.  Wrzucić całość (kurę, oliwę, czosnek) do sporego gara i poddusić przez około kwadrans. Dolać wody tak, żeby prawie przykryła mięso. W kubku rozrobić mąkę z odrobiną wody lub mleka – tak przygotowany zagęstnik wlać do gara. Kiedy całość pogotuje się przez 2-3 minuty – dodać koncentrat pomidorowy i śmietanę, doprawić solą do smaku, powoli zagotować i zgasić gaz pod garnkiem. Zetrzeć na grubej tarce żółty ser, wsypać do gorącego sosu i wymieszać – efekt powinien wyglądać tak.

Podawać z makaronem świderki lub penne.

Do wykonania 1 porcji (lub dwóch, zależy od apetytu) zostały użyte:

• makaron (np penne – jest wygodny w jedzeniu) – 1/3 opakowania
• cebula – 1 duża
• pieczarki – 5 niedużych
• jogurt naturalny (ze śmietaną byłoby zapewne łatwiej) – pół dużego opakowania, czyli około 25 dag
• przyprawa do potraw z ziemniaków “Kamis” – kilka łyżeczek
• ser żółty – 5 – 10 dag (niewiele, w każdym razie)
• olej słonecznikowy (pewnie z oliwą wyszłoby lepiej)

Cebulę pokroiłam na cienkie plastry i wrzuciłam na rozgrzany olej. Do tego dorzuciłam pokrojone następnie pieczarki. Smażyłam na dość dużym ogniu.

W międzyczasie wstawiłam makaron do gotowania (skończył sie gotować akurat jak sos był gotowy, czyli całość musiała trwać mniej więcej 15 minut).

Kiedy cebula i pieczarki były konkretnie przysmażone, posypałam je przyprawą do ziemniaków, drastycznie zmniejszyłam ogień, dodałam kawałek masła i przykryłam. Powinno się dusić aż będzie bardzo miękkie (parę minut, nie liczyłam).

Kiedy jest podduszone trzeba zdjąć z ognia i odczekać chwilę aż przestanie być bardzo gorące, inaczej jogurt się zwarzy; dodawać jogurt pomału, non stop mieszając. Teraz trzeba odłożyć sos na mały ogień i cały czas uważać żeby nie zagotować, a najlepiej cały czas mieszać. Na koniec utarłam jeszcze drobno żółty ser i dodałam do sosu, mieszając starannie.

Jeśli sos będzie za rzadki można dodać sera i jogurtu, jeśli za gęsty – odrobinę wody lub oliwy, ale uważać żeby nie przesadzić.

• makaron “lasagne” – paczka 250g
• szpinak (mrożony, paczka 450g)
• mięsko – mielone, albo posiekane, jakieś 250g circa about
• sos pomidorowy – np. gotowiec Kotlin (200-250 ml), albo zrobiony z koncentratu pomidorowego
• żółty ser – kostka rzędu 150-200g

oraz do sosu, mniej więcej takiego jak Sos do zapiekanek Uli:

• jogurt naturalny lub śmietana – 1 opakowanie 1/2 litra
• mleko lub woda (mniej niż pół szklanki) – w razie gdy sos za gęsty
• jajko – 1 szt.
• czosnek – kilka ząbków poszło, a co…
• przyprawy: pieprz, kilka listków świeżej bazylii, suszony czosnek (czosnku nigdy za dużo :) )

Do opakowania jogurtu wbić i dobrze rozbełtać jajko, doprawić przeciśniętym w prasce świeżym czosnkiem, pieprzem, suszonym czosnkiem i innymi ulubionymi przyprawami. Rozmieszać. Jeśli za gęste, rozrzedzić nieco mlekiem lub wodą.

Do średniej wielkości prostokątnej blaszki lub naczynia żaroodpornego wykładać kolejno:

1. płaty makaronu. Płaty podlać nieco sosem pod spód.
2. warstwę szpinaku. Do rozmrożonego szpinaku (połowa całości) dodać nieco sosu i rozmieszać dobrze. Można dodatkowo doprawić czosnkiem.
3. płaty makaronu. Docisnąć.



4. mięsko. Rozłożyć mniej więcej równo. Zalać sosem pomidorowym, posypać startym serem i listkami bazylii.



5. płaty makaronu. Docisnąć.
6. warstwę szpinaku – pozostałą część. Podlać sosem. Zamiast szpinaku mogą być drobno pokruszone różyczki brokułów
7. płaty makaronu. Docisnąć.
8. warstwę startego sera. Podlać obficie resztą sosu i wymieszać, żeby ser nie wystawał.

Ważne, żeby każda warstwa makaronu sąsiadowała z “mokrą” warstwą (szpinakiem, sosem pomidorowym, sosem czosnkowym), bo makaron w trakcie pieczenia musi skądś wchłonąć wodę, w przeciwym razie spiecze się na kamień. Ostatnią warstwę sera też warto dodatkowo zalać sosem, żeby nie wyschła za bardzo w trakcie pieczenia. Kluczowe też jest dopasowanie wielkości naczynia do wielkości płatów makaronu, żeby nie trzeba ich było łamać. U mnie prawie idealnie 3 płaty makaronu ułożone obok siebie pokrywają powierzchnię całej blachy.

Piekarnik rozgrzać do 180°C, piec jakieś 50 minut. Pod koniec warto zajrzeć, czy ser się nie wybrzusza i nie przypieka za bardzo w niektórych miejscach. Jeśli tak, to przycisnąc nieco widelcem lub łyżką, podlać lekko resztką sosu albo łyżką oliwy.

Po upieczeniu pozwolić, żeby dobrze ostygło. Całkiem gorące ma tendencje do rozciapywania się, a po wystygnięciu tężeje i daje się równo ciąć.

• Makaron penne – pół opakowania
• Brokuły – pół główki
• Pomidory – 3 szt.
• Pesto zielone – 3 – 4 łyżki
• sól, pieprz, oliwa.

Brokuły i makaron ugotować al dente. Odcedzony makaron polać odrobiną oliwy i wymieszać żeby się nie sklejał. Dodać rozdrobnione brokuły i pomidory pokrojone w kostkę. Dodać pesto, doprawić, wymieszać i zeżreć; przypuszczalnie można przyprószyć parmezanem, ale nie próbowałam.

Na 1-2 osoby:

• 1 duża cebula lub 2 małe pory lub 1 duży

• boczek

• kefir – mały kubek lub pół małej butelki

• odpowiedni ser: oryginalnie gorgonzola, ja robiłam a) z rokpolem, b) z bryndzą.

• oliwa

• makaron (najlepiej duże kluchy, tagliatelle z jajkiem albo jakieś ravioli. Razowy też dobry)

Boczek z cebulą lub porami drobno pokroić i podsmażyć na złoto na oliwie. Wlać kefir. Po jakimś czasie dodać ser. Gotować mieszając od czasu do czasu, aż kefir trochę odparuje, a ser się roztopi. W tym czasie ugotować makaron al dente, odcedzić i wymieszać z sosem, ew. pogotować razem, żeby doszedł.

Może być bez boczku.

• biała cebula – 3 duże

• 4 łyżki oliwy extra vergine

• mleko – pół litra

• sól, pieprz

• dobry makaron w stosownej ilości

Cebule pokroić w talarki i dać na patelnię z 3 łyżkami oliwy, solą i niewielką ilością wody. Dusić pod przykryciem 10 minut, aż cebula będzie miękka i szklista. Zdjąć pokrywkę i lekko zrumienić. Dodać pozostałą łyżkę oliwy i mleko, dosolić jeśli trzeba, popieprzyć i gotować na wolnym ogniu 20 min. U mnie na kuchence elektrycznej trochę dłużej trwało, zanim sos uzyskał przyzwoitą konsystencję.

W tym czasie ugotować makaron al dente, odcedzić, przełożyć na patelnię, obsmażać 1-2 minuty na ostrym ogniu, dobrze wymieszać z sosem i podawać.

Potrzebne (proporcje na 4 osoby):

• Paczka spaghetti
• Duży pęczek szpinaku (kupuję pakowany w torby foliowe – wtedy cała torba)
• Cztery ząbki czosnku
• Kilka szalotek (może być zwykła cebulka albo biała część dymki)
• Osiem małych, bardzo dojrzałych pomidorów (mogą być cztery większe, ale chodzi o to, żeby było więcej miąższu niż pestek)
  • Spora garść czarnych oliwek
• Oliwa z oliwek
• Pół kubka śmietanki
• Pół pęczka bazylii
• Parmezan, pecorino lub inny twardy ser
• Świeżo mielony pieprz

Makaron gotować al dente w osolonej wodzie z odrobiną oliwy. W międzyczasie w dużym rondlu (albo w woku) rozgrzać łyżkę oliwy, wrzucić rozdrobniony czosnek i drobno pokrojone szalotki. Nie przypalić. Dorzucić opłukany szpinak. Mieszać. Gdy szpinak straci 80% objętości, dolać śmietankę, wrzucić pokrojone w sporą kostkę pomidory, dorzucić oliwki i porwaną ręcznie bazylię. Makaron mniej więcej wtedy powinien być już gotowy. Odcedzić go – pozostawiając na dnie łyżkę lub dwie wody z gotowania – i dorzucić do woka. Dobrze wymieszać. Podawać spaghetti posypane serem i świeżo zmielonym pieprzem oraz udekorowane bazylią.

2-3 osoby

1. dobry makaron — 2/5 do 1/2 paczki w zależności od głodu

2. puszka pomidorów całych bez skórki

3. oliwa z oliwek

4. czosnek (1-2 ząbki) albo pieprz

5. świeża bazylia albo zioła prowansalskie z torebki

6. jeśli mamy: oliwki dowolnego koloru i postaci, najlepiej czarne podsuszane/po grecku

7. parmezan z torebki

8. sól

Makaron gotujemy al dente z solą i odrobiną oliwy (wrzucając do wrzątku i trzymając się mniej więcej czasu podanego na opakowaniu, nie dotyczy makaronów Melissy, które należy gotować krócej). W tym czasie przygotowujemy sos: odrobinę oliwy rozgrzewamy na dużej patelni lub w garnku, wrzucamy pomidory rozgniatając je widelcem, dodajemy zioła (jeśli nie mamy świeżej bazylii), sól i oliwki pokrojone i wydrylowane lub nie. Parę minut podgrzewamy to wszystko, a pod sam koniec wyciskamy czosnek, ewentualnie zastępując go pieprzem. Makaron po odcedzeniu i ew. dodaniu odrobiny oliwy polewamy sosem, posypujemy serem i porwanymi listkami świeżej bazylii.

Z większą ilością czosnku dobre na odegnanie nadchodzącego przeziębienia. Powinno być też niezłe w wersji light, bez oliwy (ew. tylko do gotowania makaronu) i z małą ilością sera.