• makaron – 400 g (penne lub fusili)
• pierś kurczaka (dla aseksualnych – filet) – 250 g
• brokuły – jeden duży lub dwa mniejsze
• suszone pomidory – 100-150 g
• olej lub oliwa z oliwek
• sól
• pieprz

Makaron ugotować, odcedzić, można zahartować zimną wodą i wrzucić do dużej miski.
Brokuły włozyć do gorącej wody i gotować ok. 10 minut (można krócej, jeżeli ktoś lubi bardziej surowe). Odstawić do ostygnięcia.
Pomidory suszone pokroić w drobną kostkę.
Wystygłe brokuły porozrywać na drobne kawałeczki, wrzucić do makaronu. Dodać suszone pomidory.
Pierś kurczaka pokroić w drobną kostkę i podsmażyć na patelni. Wrzucić do miski razem z olejem pozostałym ze smażenia.
Dodać oliwy, soli i pieprzu do smaku, dobrze wymieszać.

• nieduży bakłażan – 2 szt.
• pomidory w puszce – 1 puszka
• oliwa
• czosnek – minimum 2-3 ząbki
• sól, pieprz
• tarty parmezan

Bakłażana należy pokroić w plasterki (w  poprzek), osolić i zostawić na 30-60 minut aż puści trochę wody (wtedy nie będzie gorzki i gąbczasty w konsystencji). Następnie odsączyć (ja go jeszcze dodatkowo płuczę).

W głębokiej patelni rozgrzać oliwę i wrzucać bakłażana na taką maksymalnie gorącą. Musi się dokładnie usmażyć, więc potrwa to z 20 minut. Często będzie tak, że część będzie już miękka i zrumieniona, a część surowa, wtedy te gotowe odkładam do miski obok (nie wyżerać, bo zabraknie!). W razie konieczności dolewać oliwy. W międzyczasie zagotować wodę na makaron tak żeby wrzucać go do garnka w momencie jak bakłażan będzie gotów (inaczej sos wystygnie zanim makaron się ugotuje). Ja używam makaronu penne (razowego lub z pszenicy durum), ale zachęcam do eksperymentowania.

W czasie kiedy gotuje się makaron, należy pokroić czosnek na plasterki (można zmiażdżyć, ale plasterki dają lepszy efekt)  i zrumienić na oliwie. Na ten zrumieniony czosnek wylać puszkę pomidorów, zamieszać, poczekać aż się zagotują i dorzucić do nich bakłażana, niech się to parę minut pogotuje na niedużym ogniu. Tak naprawdę wystarczy tyle gotowania ile zabierze makaronowi dogotowanie się do stanu al dente. Doprawić solą i pieprzem (można czosnkiem w proszku).

Na talerzu obficie posypać parmezanem (chyba że ktoś jest weganinem). Szamać ze smakiem.

• cukinia – 2 nieduże
• pomidory – 1 puszka, najlepiej posiekanych
• cebula – 1 duża
• ser z niebieską pleśnią (lazur/rokpol) – ok. 10 dag, ale może być więcej
• czosnek, sól i pieprz – do smaku
• tłuszcz do smażenia – w moim wypadku tym razem olej z pestek winogron.

Cebulę posiekać i podsmażyć na miękko na tłuszczu. Dorzucić pokrojone drobno cukinie, posypać dowolną ilością czosnku. Smażyć na niedużym ogniu aż będzie miękka. Dopiero wtedy dodać pomidory i pokrojony ser, zmieszać. Doprawić do smaku (powinna przeważać nuta serowo-czosnkowa). Gotować jeszcze parę minut aż się zrobi coś w rodzaju jednolitej paciaji z wystającymi kawałeczkami cukinii.

Nie wiem do jakiego makaronu pasowałoby najbardziej; użyłam muszelek, bo akurat miałam. Sugestie i komentarze mile widziane.

• makaron penne – 1/4 kg
• czarne oliwki – około szklanki (przypuszczam, że zielone też będą ok)
• tuńczyk w sosie własnym, w dużych kawałkach – 1 puszka
• cebula – 1 mała (może być czerwona)
• pomidory – 1 świeży i 1 puszka pokrojonych w soku pomidorowym
• oliwa – dużo :>
• czosnek – 2 ząbki (może być więcej, jak kto lubi)
• ser żółty – sporo, conajmniej szklanka utartego
• przyprawy: sól, pieprz, oregano, bazylia

Makaron ugotować. W międzyczasie pokroić oliwki na pół, pomidora na plasterki, cebulę na cienkie talarki, utrzeć ser, zmiażdżyć czosnek itd.

Do pomidorów w puszce dodać czosnek i przyprawy, trochę oliwy i zmieszać.

Ugotowany i odsączony makaron przełożyć na naczynie do zapiekania (blacha, szkło hartowane, whatever), wysmarowane uprzednio oliwą. Położyć na nim pozostałe składniki: tuńczyka, plasterki pomidora i cebuli, pokrojone oliwki itd. Na wierzch równomiernie nałożyć sos pomidorowy z przyprawami, opcjonalnie polać jeszcze trochę oliwą. Posypać z wierzchu serem, można przyprószyć dodatkowo oregano.

Zapiekać około 20 – 25 minut w 180 – 200 stopni, zżerać na gorąco.

Składniki na 4 osoby:

• 2 piersi kurczaka
• 4 ząbki czosnku
• 3-4 łyżki oliwy z oliwek
• pieprz, sól
• dwie łyżki mąki
• dwie duże łyżki koncentratu pomidorowego
• 30 dag żółtego sera (ja preferuję ostrowski lub podlaski)
• filiżanka śmietany 18%

Przygotowanie:

Kurczaka pokroić w niedużą kostkę, zamarynować na parę chwil w oliwie z oliwek z czosnkiem wyciśniętym w wyciskarce i ze świeżo zmielonym pieprzem.  Wrzucić całość (kurę, oliwę, czosnek) do sporego gara i poddusić przez około kwadrans. Dolać wody tak, żeby prawie przykryła mięso. W kubku rozrobić mąkę z odrobiną wody lub mleka – tak przygotowany zagęstnik wlać do gara. Kiedy całość pogotuje się przez 2-3 minuty – dodać koncentrat pomidorowy i śmietanę, doprawić solą do smaku, powoli zagotować i zgasić gaz pod garnkiem. Zetrzeć na grubej tarce żółty ser, wsypać do gorącego sosu i wymieszać – efekt powinien wyglądać tak.

Podawać z makaronem świderki lub penne.

Do wykonania 1 porcji (lub dwóch, zależy od apetytu) zostały użyte:

• makaron (np penne – jest wygodny w jedzeniu) – 1/3 opakowania
• cebula – 1 duża
• pieczarki – 5 niedużych
• jogurt naturalny (ze śmietaną byłoby zapewne łatwiej) – pół dużego opakowania, czyli około 25 dag
• przyprawa do potraw z ziemniaków “Kamis” – kilka łyżeczek
• ser żółty – 5 – 10 dag (niewiele, w każdym razie)
• olej słonecznikowy (pewnie z oliwą wyszłoby lepiej)

Cebulę pokroiłam na cienkie plastry i wrzuciłam na rozgrzany olej. Do tego dorzuciłam pokrojone następnie pieczarki. Smażyłam na dość dużym ogniu.

W międzyczasie wstawiłam makaron do gotowania (skończył sie gotować akurat jak sos był gotowy, czyli całość musiała trwać mniej więcej 15 minut).

Kiedy cebula i pieczarki były konkretnie przysmażone, posypałam je przyprawą do ziemniaków, drastycznie zmniejszyłam ogień, dodałam kawałek masła i przykryłam. Powinno się dusić aż będzie bardzo miękkie (parę minut, nie liczyłam).

Kiedy jest podduszone trzeba zdjąć z ognia i odczekać chwilę aż przestanie być bardzo gorące, inaczej jogurt się zwarzy; dodawać jogurt pomału, non stop mieszając. Teraz trzeba odłożyć sos na mały ogień i cały czas uważać żeby nie zagotować, a najlepiej cały czas mieszać. Na koniec utarłam jeszcze drobno żółty ser i dodałam do sosu, mieszając starannie.

Jeśli sos będzie za rzadki można dodać sera i jogurtu, jeśli za gęsty – odrobinę wody lub oliwy, ale uważać żeby nie przesadzić.

• makaron “lasagne” – paczka 250g
• szpinak (mrożony, paczka 450g)
• mięsko – mielone, albo posiekane, jakieś 250g circa about
• sos pomidorowy – np. gotowiec Kotlin (200-250 ml), albo zrobiony z koncentratu pomidorowego
• żółty ser – kostka rzędu 150-200g

oraz do sosu, mniej więcej takiego jak Sos do zapiekanek Uli:

• jogurt naturalny lub śmietana – 1 opakowanie 1/2 litra
• mleko lub woda (mniej niż pół szklanki) – w razie gdy sos za gęsty
• jajko – 1 szt.
• czosnek – kilka ząbków poszło, a co…
• przyprawy: pieprz, kilka listków świeżej bazylii, suszony czosnek (czosnku nigdy za dużo :) )

Do opakowania jogurtu wbić i dobrze rozbełtać jajko, doprawić przeciśniętym w prasce świeżym czosnkiem, pieprzem, suszonym czosnkiem i innymi ulubionymi przyprawami. Rozmieszać. Jeśli za gęste, rozrzedzić nieco mlekiem lub wodą.

Do średniej wielkości prostokątnej blaszki lub naczynia żaroodpornego wykładać kolejno:

1. płaty makaronu. Płaty podlać nieco sosem pod spód.
2. warstwę szpinaku. Do rozmrożonego szpinaku (połowa całości) dodać nieco sosu i rozmieszać dobrze. Można dodatkowo doprawić czosnkiem.
3. płaty makaronu. Docisnąć.



4. mięsko. Rozłożyć mniej więcej równo. Zalać sosem pomidorowym, posypać startym serem i listkami bazylii.



5. płaty makaronu. Docisnąć.
6. warstwę szpinaku – pozostałą część. Podlać sosem. Zamiast szpinaku mogą być drobno pokruszone różyczki brokułów
7. płaty makaronu. Docisnąć.
8. warstwę startego sera. Podlać obficie resztą sosu i wymieszać, żeby ser nie wystawał.

Ważne, żeby każda warstwa makaronu sąsiadowała z “mokrą” warstwą (szpinakiem, sosem pomidorowym, sosem czosnkowym), bo makaron w trakcie pieczenia musi skądś wchłonąć wodę, w przeciwym razie spiecze się na kamień. Ostatnią warstwę sera też warto dodatkowo zalać sosem, żeby nie wyschła za bardzo w trakcie pieczenia. Kluczowe też jest dopasowanie wielkości naczynia do wielkości płatów makaronu, żeby nie trzeba ich było łamać. U mnie prawie idealnie 3 płaty makaronu ułożone obok siebie pokrywają powierzchnię całej blachy.

Piekarnik rozgrzać do 180°C, piec jakieś 50 minut. Pod koniec warto zajrzeć, czy ser się nie wybrzusza i nie przypieka za bardzo w niektórych miejscach. Jeśli tak, to przycisnąc nieco widelcem lub łyżką, podlać lekko resztką sosu albo łyżką oliwy.

Po upieczeniu pozwolić, żeby dobrze ostygło. Całkiem gorące ma tendencje do rozciapywania się, a po wystygnięciu tężeje i daje się równo ciąć.

• Makaron penne – pół opakowania
• Brokuły – pół główki
• Pomidory – 3 szt.
• Pesto zielone – 3 – 4 łyżki
• sól, pieprz, oliwa.

Brokuły i makaron ugotować al dente. Odcedzony makaron polać odrobiną oliwy i wymieszać żeby się nie sklejał. Dodać rozdrobnione brokuły i pomidory pokrojone w kostkę. Dodać pesto, doprawić, wymieszać i zeżreć; przypuszczalnie można przyprószyć parmezanem, ale nie próbowałam.

Na 1-2 osoby:

• 1 duża cebula lub 2 małe pory lub 1 duży

• boczek

• kefir – mały kubek lub pół małej butelki

• odpowiedni ser: oryginalnie gorgonzola, ja robiłam a) z rokpolem, b) z bryndzą.

• oliwa

• makaron (najlepiej duże kluchy, tagliatelle z jajkiem albo jakieś ravioli. Razowy też dobry)

Boczek z cebulą lub porami drobno pokroić i podsmażyć na złoto na oliwie. Wlać kefir. Po jakimś czasie dodać ser. Gotować mieszając od czasu do czasu, aż kefir trochę odparuje, a ser się roztopi. W tym czasie ugotować makaron al dente, odcedzić i wymieszać z sosem, ew. pogotować razem, żeby doszedł.

Może być bez boczku.

• biała cebula – 3 duże

• 4 łyżki oliwy extra vergine

• mleko – pół litra

• sól, pieprz

• dobry makaron w stosownej ilości

Cebule pokroić w talarki i dać na patelnię z 3 łyżkami oliwy, solą i niewielką ilością wody. Dusić pod przykryciem 10 minut, aż cebula będzie miękka i szklista. Zdjąć pokrywkę i lekko zrumienić. Dodać pozostałą łyżkę oliwy i mleko, dosolić jeśli trzeba, popieprzyć i gotować na wolnym ogniu 20 min. U mnie na kuchence elektrycznej trochę dłużej trwało, zanim sos uzyskał przyzwoitą konsystencję.

W tym czasie ugotować makaron al dente, odcedzić, przełożyć na patelnię, obsmażać 1-2 minuty na ostrym ogniu, dobrze wymieszać z sosem i podawać.