• łosoś – łeb i ogon
• pietruszka (korzeń) – 1 szt
• cebula – 2 szt (nieduże)
• marchew – 2 szt
• bulion warzywny w kostce
• sól, pieprz, ziele angielskie, listek laurowy

W garnku zagotowałam około 1,5 – 2 l wody. Rozpuściłam w nim kostki rosołowe. Następnie włożyłam do bulionu starannie wypłukane części ryby i cały korzeń pietruszki i gotowałam całość mniej więcej 2o minut, aż z ryby zaczęło łatwo odchodzić mięso.

W międzyczasie pokroiłam dość drobno i podsmażyłam na oleju cebulę. Powinna być zeszklona i lekko zrumieniona, ale nie za bardzo.

Z garnka wyjęłam rybie zwłoki (trzeba uważać, żeby się nie rozleciały w garnku) i oddzieliłam mięso od reszty, i wrzuciłam je do garnka z powrotem. W tym samym czasie dodałam do garnka podduszoną cebulę, przyprawy (soli nie trzeba było, bo w kostce rosołowej było wystarczająco dużo) i pokrojoną w plasterki marchew. Po kilku chwilach zadumy nad całością dosypałam jeszcze pieprzu (powinno być dość pikantne, bo inaczej będzie mdławe) i dolałam szklankę wody. Całość powinna się jeszcze gotować aż marchewka będzie miękka. Korzeń pietruszki można zasadniczo wyjąć i wyrzucić.

Podawać z grzankami lub groszkiem ptysiowym.

P.S. A jakby dodać żelatyny i zestudzić to wyszłaby świetna galareta (podawać bez grzanek, ale pokropioną sokiem z cytryny)

• serek mozarella – 100/125g w postaci jednej dużej kuli lub małych kulek
• pomidory – kilka sztuk dużych do krojenia w plastry lub analogiczna objętościowo liczba malutkich “koktajlowych”
• czarne oliwki – z pestkami lub bez, 20-30 szt.
• liście świeżej bazylii
• olej z pestek dyni
• opcjonalnie: przyprawy wedle uznania (pieprz, zioła prowansalskie)

Kulę mozarelli odsączyć z zalewy i pokroić w plastry/paski lub wykorzystać gotowe kulki, jeśli taką mamy. Pomidory pokroić w plastry (jeśli duże) lub na połówki/ćwiartki (jeśli małe). Nie przejmować się naprzemiennym układaniem, tylko wymieszać ze sobą, dodając odsączone z ewentualnej zalewy czarne oliwki, posypać nieco rozdrobnionymi/poszatkowanymi liśćmi bazylii i polać kilkoma łyżkami oleju z pestek dyni (drogie cholerstwo jest, ale dobre). Doprawić do smaku świeżo zmielonym pieprzem, ew. suchymi ziółkami (np. prowansalskie, bazylia, tymianek).

Podawać natychmiast.

Sałatka caprese, polana olejem

Porcja na 2 – 4 osoby.

• bakłażan  – 1szt
• cukinia – 1szt, ale naprawdę nieduża, mniej więcej wielkości bakłażana
• cebula – 2szt
• pomidory – 1 puszka
• brokuły – 1/2 główki
• jogurt naturalny – 1/2 dużego opakowania (około 1/4 litra)
• czosnek – kilka ząbków
• estragon – 3 łyżeczki
• kolendra – 3 łyżeczki
• pieprz cayenne – dowolna ilość w zależności od tolerancji na ostre
• sól, pieprz czarny
• olej roślinny do smażenia (może być słonecznikowy, albo oliwa)

Bakłażana należy pociąć na nieduże kawałki (np na ćwierć wzdłuż i potem na plasterki), posolić i zostawić na niecałą godzinę, aż, za przeproszeniem, popuści. Jeśli tego nie zrobimy, będzie gorzkawy i gumiasty.

W międzyczasie można pokroić cebulę i zeszklić na oleju (w woku lub głębokiej patelni, później będziemy tam dodawać resztę składników), dodać pokrojoną cukinię, brokuły, czosnek (zmiażdżony lub w plasterkach), podsmażyć trochę i zmniejszyć gaz pod patelnią. Odtąd wszystko będzie się gotować na wolnym ogniu, ale niedużym.

Kiedy bakłażan już będzie gotów (jeśli wypuścił trochę wody i jest miękki, to wiemy, że już jest dobry), można go dodać. Zalać pomidorami z puszki. Przyprawić. Gotować aż bakłażan będzie miękki i prawie rozłażący się.

Teraz należy całość trochę ostudzić, żeby się jogurt nie zwarzył. Wmieszać ostrożnie jogurt w zawartość patelni i gotować wszystko razem jeszcze tak z 10 minut, mieszając co chwilę.

Można jeść samo, ale pasuje również jako sos do ryżu.

1 filet cyca indyczego
5 zabkow czosnku
oregano badz ziola prowansalskie
nitka
folia aluminiowa

cycka dziabiemy pod katem tyle razy ile mamy zabkow czosnku, i potem w te kieszonki wpychamy rzeczone czosnki. najlepiej rownomiernie rozmieszczone w miesie. potem zawiazujemy ciasno mieso nitka, zeby sie nie rozlatywalo jak wyparuje wode w piekarniku. po zawiazaniu nacieramy oregano, ziolami prowansalskimi lub co nam tam smakuje.pakujemy cyca w folie aluminiowa, na gorze zostawiajac lub przecinajac nozykiem szpare (wtedy bedzie przyrumieniony ladnie u gory)

rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni i wstawiamy cyca na 1.5 godziny.

uwaga, ostroznie przy wyjmowaniu, w folli moze byc sporo wody wiec nie dziurawic.

• mięso jagnięce – 1 i 1/2kg
• mąka – 4 łyżki
• tłuszcz roślinny – 3 łyżki
• cebula – 1 szklanka posiekanej (pewnie z 2 szt.)
• papryka świeża – 1 szklanka posiekanej (grubo)
• przecier pomidorowy – 1 szklanka
• ziemniaki – 3szt, pokrojone w talarki
• mrożona mieszanka warzywna lub świeża włoszczyzna bez kapusty – 25 dag
• wrzątek – 1 szklanka
• przyprawy: sól, pieprz, słodka papryka (1 łyżeczka), listek laurowy, czosnek (1-2 ząbki)

Mięso pokroić w grubą kostkę, natrzeć zmiażdżonym czosnkiem, solą, pieprzem i papryką, odstawić na godzinę.

Następnie kostki mięsa obtoczyć w mące, obsmażyć, wsypać cebulę i smażyć do zrumienienia (można wyjąć mięso i smażyć cebulę na tłuszczu z mięsa).

Wlać przecier i wodę, dodać listek laurowy i świeżą paprykę, zamieszać, przykryć, dusić półtorej godziny.

Włożyć ziemniaki i włoszczyznę (świeżą lub odmrożoną) i gotować do miękkości jarzyn. Wyjąć listek.

Podawać z białym pieczywem lub ryżem

na pierwszym planie: chlebki mieszane

A poza tym oczekujcie bardzo podobnych przepisów obok. I oczywiście polecam serwis http://chleb.info.pl.

1. Zakwas żytni 900 g (proporcja wody do mąki 1:1), wg przepisu stąd: http://lubimy.jedzenie.org/przepisy/2008/11/zakwas-zytni/
2. Mąka żytnia razowa (typ 2000) 170g
3. Mąka orkiszowa pełnoziarnista (typ 3000) 130g
4. Mąka pszenna chlebowa (typ 800) 250g
5. Woda 350ml
6. Sól ok. 20g
7. Co kto lubi do środka/na posypkę, polecam kminek i czarnuszkę

Sól rozpuścić w wodzie (np. mała część wody może być wrzątkiem, szybciej pójdzie). Wszystko zgrabnie wymieszać w misce. Można to robić mikserem, jakieś 5 minut powinno wystarczyć. Ciasto powinno mieć konsystencję nieco ściślejszą niż na racuchy. Jeśli używacie mąki mniej-razowej niż w przepisie (niższy typ), prawdopodobnie wystarczy mniej wody i vice versa.

Chleb włożyć za pomocą łyżki do formy/forem (polecam silikonowe). Trzeba wziąć pod uwagę, że ma on urosnąć jeszcze dwukrotnie. Wierzch można posmarować wodą (i ew. posypać czym kto chce), dobrze jest też ponacinać, żeby nie popękał rosnąc – jest to tym bardziej potrzebne, im ściślejszy jest chleb. Ten tutaj jest w większości żytni, więc ciasta się nie wyrabia, nie ma więc mowy o formowaniu bochenka ręcznie. To się da zrobić tylko przy chlebach, w których większość mąki jest pszennej (wtedy też i nacinanie jest bardziej potrzebne, i wyrabianie ręczne – jak porządnego drożdżowego ciasta – jest konieczne, a za to można zrobić piękny, krągły bochen. Jak mi się uda taki zrobić, szukajcie przepisu w tej samej kategorii).

Teraz należy chleb umieścić w ciepłym miejscu i przykryć ściereczką – powinien co najmniej podwoić swoją objętość. To może potrwać, tym dłużej, im “cięższe” ciasto – im więcej zawiera otrębów, czyli im bardziej razowa mąka. Chleb z czystej mąki razowej potrafi rosnąć nawet cztery godziny, temu według tego przepisu wystarczyło koło trzech. Jeśli po urośnięciu z górką ciasto leciutko zaczyna opadać, to to nie tragedia, tylko akurat właściwy moment, żeby wstawić do nagrzanego pieca.

Piec: nagrzać do 240 stopni. Albo wstawić metalową miskę z odrobiną wody na dno, albo napsikać spryskiwaczem do środka, gdy się nagrzeje – grunt, żeby w piekarniku było wilgotno. Wstawić chleb ze zwilżoną powierzchnią na 10 minut. Potem zmniejszyć do 220 stopni – kolejne 10 minut. Potem 180 – 30-35 minut.

Po upieczeniu odczekać, aż bochenki ostygną i wyjąć je z forem. Jeśli jest to chleb mocno razowy, dobry będzie mniej więcej po dobie – wcześniej nie ma tak dobrego smaku i może się zbytnio kleić. Właściwie przechowywany powinien zachować świeżość przez prawie tydzień – główna trudność to coraz twardsza skórka, gdy w środku nadal jest sprężysty.

Smacznego!

W rolach głównych:

• bulion – trochę więcej niż 1 litr (może być z kostki, np warzywnej, jeśli ktoś preferuje wege)
• brokuły – 1 główka
• cebula – 2 średnie szt.
• czosnek (wedle uznania, można i całą główkę wrzucić jak się lubi, ja daję 3 – 4 ząbki)
• masło, oliwa
• śmietana lub jogurt naturalny (do zabielenia)

opcjonalnie

• płatki migdałowe do posypania

Cebulę zeszklić na oliwie (lub jakimś dobrym oleju roślinnym) i dodać odrobinę masła (dla smaku i zapachu). Nie przysmażać za mocno, ma być miękka i niezjarana.

Kiedy się będzie dusić, brokuły umyć i pokroić na bardzo małe części. Bulion zagotować, wrzucić brokuły, powinny się z 10 minut w tym pogotować. Następnie dodać cebulę i zmiażdżony czosnek. Gotować jeszcze aż wszystko będzie bardzo miękkie. Można zmiksować, wtedy będzie zupa-krem. W garnku zabielić śmietaną (metodą trochę zupy do kubeczka ze śmietaną, rozbełtać i wlać wszystko do gara) albo tuż przed jedzeniem w miseczce jogurtem.

Całość wchodzi do dwulitrowego garnka ale tak na styk, więc lepiej robić w większym. Porcji nie wiem ile, pewnie 4 – 6.

Właściwie pewnie można przed gotowaniem brokułów wkroić do bulionu parę ziemniaków, ale wtedy będzie mniej dietetycznie :) Zapewne jeśli nie doda się masła to będzie zgodne z South-Beach i MM.

Do wykonania 1 porcji (lub dwóch, zależy od apetytu) zostały użyte:

• makaron (np penne – jest wygodny w jedzeniu) – 1/3 opakowania
• cebula – 1 duża
• pieczarki – 5 niedużych
• jogurt naturalny (ze śmietaną byłoby zapewne łatwiej) – pół dużego opakowania, czyli około 25 dag
• przyprawa do potraw z ziemniaków “Kamis” – kilka łyżeczek
• ser żółty – 5 – 10 dag (niewiele, w każdym razie)
• olej słonecznikowy (pewnie z oliwą wyszłoby lepiej)

Cebulę pokroiłam na cienkie plastry i wrzuciłam na rozgrzany olej. Do tego dorzuciłam pokrojone następnie pieczarki. Smażyłam na dość dużym ogniu.

W międzyczasie wstawiłam makaron do gotowania (skończył sie gotować akurat jak sos był gotowy, czyli całość musiała trwać mniej więcej 15 minut).

Kiedy cebula i pieczarki były konkretnie przysmażone, posypałam je przyprawą do ziemniaków, drastycznie zmniejszyłam ogień, dodałam kawałek masła i przykryłam. Powinno się dusić aż będzie bardzo miękkie (parę minut, nie liczyłam).

Kiedy jest podduszone trzeba zdjąć z ognia i odczekać chwilę aż przestanie być bardzo gorące, inaczej jogurt się zwarzy; dodawać jogurt pomału, non stop mieszając. Teraz trzeba odłożyć sos na mały ogień i cały czas uważać żeby nie zagotować, a najlepiej cały czas mieszać. Na koniec utarłam jeszcze drobno żółty ser i dodałam do sosu, mieszając starannie.

Jeśli sos będzie za rzadki można dodać sera i jogurtu, jeśli za gęsty – odrobinę wody lub oliwy, ale uważać żeby nie przesadzić.

• ziemniaki – 6 średnich sztuk
• cukinia – 1 niewielka
• pomidory – 1 puszka
• pieczarki – ok 15 dag
• cebula – 2 średnie
• przyprawy: sól, cukier, pieprz, imbir, bazylia, czosnek

Cebulę pochlastać, wrzucić do dużej, głębokiej patelni, podsmażyć, zeszklić. Na to wrzucić pokrojone w ok. 5mm plastry ziemniaki. Jak się podsmażą, dodać pokrojone pieczarki, cukinię, a po chwili pomidory z puszki. Zmniejszyć gaz pod patelnią, niech się dusi. Po około 10 minutach przyprawić: sól, pieprz, 2 łyżeczki cukru, odrobina imbiru, bazylii nie żałować. Czosnku wedle gustu. Dusić na małym ogniu aż będzie jadalne. Znaczy miętkie.

Składniki:

• cebula – 1 duża
• brokuły – 1 mrożonka
• cycek kurczaczy- 1 podwójny
• pieczarki – 6 sztuk
• orzechy włoskie – 30 g
• bazylia, sól, pieprz, czosnek (2 ząbki)
• oliwa

Brokuły ugotować na lekko twardo. Cebulę i ptaka pokroić na niezbyt małe kawałki i wrzucić na rozgrzaną mocno patelnię polaną oliwą. Smażyć aż cebula będzie przyjemnie zeszklona, a ptak mocno ścięty i lekko podsmażony.

Na to wrzucić pokrojone pieczarki i brokuły. Posmażyć chwilę aż puszczą trochę wody. Można zacząć przyprawiać. Dodać posiekany drobno czosnek i orzechy. Zmniejszyć ogień, podlać odrobiną wody i dusić z 20 minut.

Podawać z grzankami, ryżem lub czym bądź.