• bulion w kostce – warzywny, rosołowy, wołowy – jaki bądź. co kto ma, albo lubi.
• noodle z chińskiej zupki albo cienki przezroczysty makaronik ryżowy. Sama chińska zupka konieczna nie jest (tzn. ten proszek z glutamniamniamem sodu i innymi aromatami nieidentycznymi z naturalnymi)
• kawałek korzenia imbiru. Świeżego, nie w proszku. Da się kupić w marketach spożywczych w dziale warzywnym.
• jakaś mrożonka warzywna. Np. mieszanka chińska, albo warzywa na patelnię. Cokolwiek się uda znaleźć w otchłani zamrażarki :) Dobra mieszanka to taka, w której znajdą się brokuły, strączki groszku, młody groszek, marchewka, kukurydza (nie za dużo), chińskie grzybki mung, por w kawałkach, fasolka, seler, itp. Jak mieszanka jest dobra, ale nie do końca, można zmieszać 2 mieszanki :)
• woda. Tak z 3/4 litra. Albo więcej. Wedle uznania.

Wodę zagotować w garnku. Wrzucić bulion i zamieszać. Jak się dobrze rozpuści, wrzucić trochę zamrożonych warzyw.

Jeśli nie ma być wegetariańsko, to można uzupełnić za pomocą jednego z poniższych:

• trochę mielonego mięsa (pociachać trochę nożem zmrożone kawałki, albo jeśli świeże – porozrywać, żeby się zrobił mięsny “makaronik” :) ). Dla poprawy smaku można pokropić sosem sojowym lub posolić. Dla poprawy aparycji (jeśli komu nie pasują pływające “kluseczki”) można pozagniatać małe klopsiki. Ale to raczej nie z mrożonego :) (Uwaga! – po dodaniu mięska robi się nie-wege! ;) )
• krewetki lub mieszanka owoców morza. Wrzucać zamrożone, albo po opłukaniu na sitku ciepłą wodą spod kranu.

Poczekać, aż się znów zagotuje. Od czasu do czasu zamieszać, a w międzyczasie oskrobać imbir (jak marchewkę), po czym pociąć na cienkie plasterki (wzdłuż lub w poprzek) i dorzucić do garnka. Zamieszać, żeby się nie posklejały. Jak już zacznie znowu wrzeć, dorzucić noodle lub makaron ryżowy i na “wolnym ogniu” (fajnie to brzmi w dobie kuchenek elektrycznych i indukcyjnych ;-) ) pogotować jakieś 3 do 5 minut. W międzyczasie doprawić wedle gustu. Do doprawiania nadają się (raczej pojedynczo niż wszystkie naraz :) :

• sos chili słodki (Thai style, 3-4 wstrząśnięcia butelki :) )
• pasta chili kim-yum czy jak-mu-tam (1-2 łyżki)
• sambal oelek (1-2 łyżeczki)
• tabasco (ze 4 wstrząśnięcia)
• trawa cytrynowa w zalewie (2-3 łyżeczki)

Najlepsza wychodzi przyprawiona na ostro jednym z powyższych, ale w wersji nie wyciskającej łez przy jedzeniu też jest dobra :) Niezależnie od doprawiania powyższymi można (opcjonalnie) dorzucić trochę pleśniowego niebieskiego serka (lazur, d’auvergne, itp.) – rozpuści się, zagęści i zamąci nieco całość. Noodle można wrzucić nawet na samym końcu – namiękną w trakcie stygnięcia. W celu ułatwienia sobie życia, lepiej wcześniej pokruszyć (a makaron ryżowy pociąć).

Rondelek ¾ litra zjadam sam, ale powinno wystarczyć na 2-3 osoby. Zresztą wszystkie proporcje są wedle uznania, więc w razie potrzeby można użyć więcej wody i wrzucić więcej warzyw, żeby starczyło dla wszystkich głodomorów. Na przygotowanie całości wystarcza 10-15 minut plus kolejne 5-10 na ostygnięcie, żeby się nie poparzyć i nie siorbać :). Jeśli naprawdę się nie możemy doczekać, można przyspieszyć stygnięcie (byle nie za bardzo) wstawiając na 2-3 minuty do większego garnka z niezbyt dużą ilością zimnej wody (pamiętając o Archimedesie i jego doświadczeniach z wchodzeniem do wanny).

• 1 duża cebula
• czosnek – 2-3 ząbki
• bulion (może być wywar z warzyw z kostki, w wersji wege)
• około 1,5 szklanki soczewicy (my użyliśmy zielonej odmiany)
• proszek curry, sól, pieprz
• masło (lub oliwa)

Cebulę posiekać na kawałki około 1cm (nie trzeba szlifować brzegów, z tego się nie strzela – to info dla niektórych panów ;)). Patelnię rozgrzać, wrzucić kawałek masła i poddusić na nim cebulę aż będzie miękka. Dodać posiekany czosnek. W międzyczasie zagotować wodę z bulionem, po zagotowaniu dodać soczewicę. Powinna być miękka, więc musi się gotować przynajmniej 20 minut.

Kiedy cebula będzie już miękka i szklista, a soczewica prawie miękka, wrzucić cebulę do gara, powinno się to gotować spokojnie na małym ogniu. Sypać curry, sól i pieprz aż będzie w sam raz. Można dodać do gara więcej masła. Na koniec, kiedy soczewica będzie w sam raz, zmiksować.

Składniki:

Przepis się ładnie skaluje w górę, należy proporcjonalnie zwiększyć ilośc składników. Na 1 kg fileta białej ryby (bardzo dobra jest panga, ale w zasadzie może być każda biała):

1. zielona pasta curry – 2 łyżki
2. czosnek – 2 słuszne ząbki
3. cebula (jak się da to młoda) – 60-80 dkg
4. mleko kokosowe z puszki – 400-600 ml (nie jest absolutnie konieczne, można zastąpić śmietanką UHT 18% i wiórkami kokosowymi w ilości według uznania)
5. śmietanka 18% do zup UHT (niekoniecznie, można dać więcej mleka kokosowego i zapomnieć o śmietance)
6. olej arachidowy do smażenia (albo sezamowy, albo po prostu dobry olej)
7. masło

przyprawy:

1. sos sojowy – wg uznania/potrzeby
2. cukier – 2 łyżki
3. cytryna – 1 duża – albo limonka – 2
4. sos rybny – 2 łyżki
5. pieprz z młynka
6. kolendra: świeże listki – ze 2 garście ALBO ziarenka suszone – ze 2 łyżki
7. curry w proszku (Kotanyi, Kamis) – 2 łyżeczki
   jak jest prawdziwe indyjskie zielone curry to w ogóle bomba
8. kurkuma w proszku – 2 łyżeczki z małą górką
9. kmin rzymski mielony-1 łyżeczka lub ciut mniej
10. chilli – 1/2 świeżego strąka albo łyżeczka sproszkowanej
11. bazylia – garść świeżej albo łyżka suszonej
12. można dla lepszego aromatu dodać troszkę estragonu i tymianku

Ilość przypraw jest na oko, proporcje dobierać podług gustu – smak całości wg mnie powinien być kokosowo-kremowy, słodkawy z wyraźnie wyczuwalną curry, cytryną i kolendrą, później delikatnie ostry, palący (od chilli i kurkumy). Co kto lubi :-)

Wykonanie:

1. Pokroić rybę w małe kawałki (tak 1cm na 1cm), w misce zamarynować na chwilkę sosem sojowym, sokiem z pół cytryny i pieprzem.
2. Pokroić cebulę – ja kroję każdą na pół i potem jeszcze na 8, tak, żeby było widać że to cebula, a nie coś bardzo drobno posiekane. Jak jest bardzo młoda i mała – mogą być większe kawałki, jak nie ma czasu na blanszowanie i ma być gotowe szybko – może być drobniej.
3. Opcjonalnie: posoloną nieco cebulę wstawić do mikrofali i blanszować na maksymalnej mocy z 3-4 minuty, tak, żeby zaczęła mięknąć. Jak nie ma pod ręką mikrofali a koniecznie jest ochota na blanszowanie, można zrobić to na parze (jeśli kogoś bawi tyle roboty).
4. Rozgrzać średnio na patelni (dużej, wok też może być) olej z masłem (jak ktoś nie lubi masła może być tylko olej), włożyć czosnek drobniutko posiekany albo wyciśnięty przez praskę i pastę curry i posmażyć dobrą (ze 2 minuty) chwilę mieszając – lubi przywierać.
5. Na to wrzucić wszystką cebulę i dosypać curry w proszku, i smażyć dalej, aż cebula zacznie się robić po wierzchu delikatnie kleista, w razie potrzeby dołożyć z łyżkę masła/oleju.
6. Utłuc w moździerzu kolendrę (można razem z kminem, tymiankiem i estragonem)
7. Wlać na patelnię mleko kokosowe, kolendrę, chilli, cukier, kmin i sos rybny, doprowadzić do wrzenia i gotować dalej na mniejszym ogniu z 10 minut – cebula powinna zmięknąć, ale się nie rozpadać
8. Na drugiej patelni rozgrzać olej, rybę odcisnąć z marynaty, wrzucić na olej, posypać zdrowo kurkumą i obsmażyć tylko tyle, żeby się zaczęła ścinać na wierzchu – dosłownie chwilę, chodzi w zasadzie o potraktowanie wysoką temperaturą kurkumy na rybie, a nie samej ryby.
9. Przekropić rybę na patelni sokiem z cytryny i zaraz wrzucić do mleka kokosowego i cebuli. Wymieszać, żeby się smaki połączyły i gotować tylko tyle, żeby ryba doszła.
10. Sos jest dość rzadki i tłusty, w związku z tym na sam koniec można dodać śmietanki (ze 4 łyżki albo więcej jak kto lubi) i jeśli ktoś woli bardziej zawiesiste sosy – można delikatnie zaciągnąć mączką ziemniaczaną rozprowadzoną w śmietance. Ale to zupełnie opcjonalnie.
11. Tuż przed podaniem doprawić od serca bazylią i odrobiną pieprzu.

Alternatywnie można ryby w ogóle nie obsmażać, tylko od razu wrzucić z
kurkumą do mleka kokosowego i gotować ciut dłużej – tak było w
oryginalnym przepisie i przypuszczam że całość będzie smakować
delikatniej, ale nie probowałem tego sposobu.

Podawać z pieczywem pszennym albo ryżem (na przykład jaśminowym).

Do tego świetnie pasuje sauvignon blanc, colombard-chardonnay albo chardonay.