• mrożone krewetki – paczka 300g
• pieczarki – około 100g
• papryka – mniej więcej 0.5 (ja użyłam czerwonej, ale żółta lub zielona pewnie też będzie pasować)
• czosnek – dużo (użyłam chyba z pół główki plus jeszcze dosypałam czosnku w proszku)
• olej słonecznikowy do smażenia (może być jakiś inny roślinny)
• jogurt naturalny – 3-4 łyżki
• sok z połówki cytryny (niedużej)
• pieprz, sól, pietruszka suszona

Krewetki rozmrozić. Można w mikrofalówce jeśli się ma, ale też w kąpieli wodnej lub zostawić na dobę w lodówce w pojemniku. Mrożone krewetki są najczęściej już obgotowane. Jeśli używa się świeżych, prawdopodobnie trzeba będzie albo je lekko obgotować, albo smażyć dłużej.

W głębokiej patelni zagrzać olej [1].  Na bardzo gorący wrzucić czosnek posiekany na plasterki (nie muszą być bardzo cienkie). Powinien się podsmażyć i zmięknąć, ale nie bardzo zbrązowieć (tylko trochę). Do podsmażonego czosnku  dorzucamy rozmrożone krewetki, niech się smażą aż, za przeproszeniem, popuszczą.

Paprykę i pieczarki pokroić w nieduże kawałki (tak żeby się szybko podsmażyły – pieczarki się robią szybciej, więc można dać trochę większe kawałki). Kiedy widzimy że krewetki juz trochę pływają w sosie własnym, dorzucić pieczarki i paprykę. Wtedy można zacząć przyprawiać: pieprz i sól do smaku (ja daję mało soli i dużo pieprzu), trochę suszonej pietruszki. Można dosypać jeszcze czosnku w proszku. Co chwilę mieszać smażeninę, żeby wszystko dokładnie przeniknęło wszystkim innym i żeby nie przywarło. Nie jest konieczna duża ilość tłuszczu, chyba że patelnia nie jest teflonowa.

Kiedy większość tego sosu własnego z pieczarek, papryki i krewetek wyparuje i widać że na brzegach zaczyna się karmelizować przy kontakcie z powierzchnią patelni, należy wlać sok z cytryny, zamieszać i zdjąć całość z ognia. Po kilku minutach jak odrobinę przestygnie, wmieszać w to jogurt. Podawać od razu, nakładając do miseczek na ryż lub makaron.

[1] W międzyczasie można nastawić wodę na ryż/makaron (chyba że chcemy gotować ryż brązowy, wtedy zaczynamy go gotować na jakieś pół godziny przed smażeniem krewetek).

Oto przepis na nakarmienie czterech osób.  Potrzebne składniki:

• pierś kurczaka, około 500g
• czosnek, 6 dużych ząbków
• cebula, 2 sztuki
• papryka czerwona, 1 sztuka
• papryka zielona, 1 sztuka
• papryka żółta, 1 sztuka
• sos sojowy, 5 łyżek
• mąka do obtoczenia mięsa
• olej (najlepiej arachidowy) do smażenia.

Ząbki czosnku obieramy, wyciskamy wyciskarką do miseczki i mieszamy z sosem sojowym.  Do tak powstałej marynaty wrzucamy pokrojoną w kostkę (dość dużą) mięso, starannie mieszamy i odstawiamy.  Kroimy w paski cebulę i paprykę.  Po jakimś kwadransie (do pół godziny) obtaczamy mięso w mące i natychmiast smażymy na rozgrzanym oleju (niedużo, 2 łyżki) w woku lub też na dużej patelni.  Jeśli całość mięsa nie mieści się nam w jednym rzucie w naczyniu do smażenia, należy mięso smażyć partiami –  krótko, dwie-trzy minuty, powinno nabrać ładnego złotego koloru.  Usmażone mięso ściągamy z woka bądź patelni na talerz, do woka/patelni wrzucamy cebulę, smażymy 2 minuty (cebula powinna stać się przezroczysta i miejscami przyrumieniona), dorzucamy paprykę, smażymy jeszcze minutę-dwie, wrzucamy z powrotem mięso i podajemy z ryżem lub smażonym chińskim makaronem z kiełkami soi.  Nie zaszkodzi też kieliszek dobrze schłodzonego Chardonnay czy innego białego wina (na przykład nasz lokalny Chasselas na hadronach, znaczy, Chasselas de Geneve też daje radę ;-)).  Zdjęcia niestety nie będzie, bo zeżarliśmy wszystko, zanim zdążyłam pomyśleć o sfotografowaniu, ale może następnym razem ;-)

Potrzebne są:

• dziki ryż – 1 szklanka (może być ryż brązowy)
• bulion z kurczaka lub warzywny – 3/4 litra (może być z kostki: 3 kostki)
• oliwa – 3 łyżki
• papryka czerwona, zielona, mix – 2-4 sztuki
• zielona cebula – 2 szt.
• orzechy nerkowca – 3/4 szklanki
• opcjonalnie: żurawiny – garść lub dwie

oraz składniki na sos:

• ocet winny (jabłkowy, albo ocet ryżowy) – 3 łyżki
• oliwa z oliwek – 2 łyżki
• olej sezamowy albo z orzechów włoskich – 1 łyżka
• czosnek – 1 ząbek, przeciśnięty przez praskę

Zacząć należy od przygotowania bulionu, co może się sprowadzać do wrzucenia 3 kostek bulionu drobiowego do garnka i zalania go wrzątkiem z czajnika (około 3/4 litra lub trochę więcej). Ryż przepłukać, wsypać do bulionu, gotować do miękkości około 40-50 minut (ryż brązowy wg instrukcji wymagający 30 minut gotowania w bulionie zmiękł dopiero po 45).

W międzyczasie na patelni rozgrzać trochę oliwy, dodać paprykę pokrojoną w małe kawałki (paski nie dłuższe niż 2-3 cm), smażyć przez 5-6 minut, aż lekko zmięknie. Dodać orzechy i cebulę i smażyć (5-10 minut max) aż orzechy zaczną brązowieć (nie dusić). Cebula powinna się zeszklić, ale pozostać twarda i chrupiąca. Zdjąć z ognia, wymieszać z ugotowanym ryżem. Opcjonalnie, można dodać żurawin. Wymieszać dobrze sos i polać nim sałatkę. Schłodzić wszystko, minimum 2h.

Najlepsza następnego dnia.

Potrzebne będą:

• papryka słodka (3-4 szt.)
• mięso mielone (może być drobiowe, wieprzowe albo wołowe) – mniej więcej 1/2 kg mi wyszło, a może mniej (zaczęłam od prawie kilograma, ponad połowa została)
• duża cebula
• 10 dag pieczarek
• olej do smażenia
• jajko
• bulion w kostce
• przyprawy: pieprz, sól, kolendra (ze 2 łyżeczki), ziele angielskie (ja lubię, więc daję dużo, 5-6 ziaren)

Cebulę pokroić i zeszklić na oleju. Dodać posiekane pieczarki i chwilę posmażyć. Wrzucić wszystko do pojemnika z wypłukanym mięsem mielonym wbić jajko, przyprawić solą, pieprzem, mieloną kolendrą i wymieszać. Upchać w wydrążonych paprykach. Papryki wstawić ciasno do rondla (takiego żeby się całe mieściły) mięsem do góry oczywiście, wlać doń wody tak 2cm od brzegu, wrzucić do tej wody kostkę rosołową (albo dwie), ziele angielskie, można całe ziarenka kolendry.

Przykryć rondel i na średnim ogniu i dusić aż papryka będzie miękka i pomarszczona (jakieś pół godziny, może trochę więcej).

Pozostały po gotowaniu wywar i mięso, które zostało nieugotowane, można wykorzystać do zrobienia świetnych klopsików.

Bogracz jest to oryginalna wersja gulaszu (czyli zupa z mięsem, a nie samo mięso). Pochodzi z Węgier. Więcej na ten temat tutaj.

Obsada:

• wołowina – 70 dag, pokrojona w kostkę (tzw gulaszowa)
• cebula – 2 duże sztuki
• smalec (tradycyjnie) lub olej (zdrowiej)
• pomidory – 2 szt
• papryka – 2 szt
• ziemniaki – 80 dag
• przecier pomidorowy – 1 łyżka
• czosnek – ile wlezie (wedle gustu)
• przyprawa do gulaszu- 1 torebka (alternatywnie: kolendra, papryka słodka, papryka ostra, pieprz, sól, majeranek, tymianek, suszona cebula i czosnek, cząber)
• kminek – nie wiem ile, ale nie przesadzałabym z ilością

Podsmażyć wołowinę na tłuszczu. Cebule zrumienić, połączyć z mięsem. Wrzucić do gara. Dodać kminek, czosnek w plasterkach lub zmiażdżony, pomidory bez skórki i ziemniaki pokrojone w kostkę, papryki pokrojone w paski. Dodać pół szklanki wody i dusić jakieś 90 minut, dolewając wody jeśli trzeba.

Można zrobić bez ziemniaków, albo po prostu dać ich mniej, wtedy można wrzucić dodatkową cebulę.

W zależności od ilości mięsa otrzymamy porcję na jeden posiłek dla dwóch do pięciu osób. Doświadczenie wykazało, że dla podanych w przepisie granic jeśli chodzi o mięso nie ma potrzeby przeliczać proporcji dla warzyw. Należy pamiętać, że burrito to chłopskie jedzenie a meksykańskie gospodynie nie dysponowały wagami laboratoryjnymi. No to do dzieła. Najpierw należy skompletować składniki:

• mięso mielone – może być indycze, może być wołowe (trzeba będzie dłużej smażyć), może być wieprzowe (będzie tłustsze); w ostateczności można kupić filet z piersi indyka i pokroić w kostkę (tak około 1-1.5cm); tego mięsa potrzeba nam będzie od pół kilograma (wystarczy na sześć porcji - czyli dwie średnio głodne osoby) do kilograma (cztery do pięciu osób)
• dwie dorodne czerwone papryki (świeże!)
• dwie-trzy cebule
• trzy-pięć ząbków czosnku (można więcej, jeśli kto lubi)
• puszka fasoli czerwonej (taka standardowa, waży chyba około 400g)
• puszka kukurydzy, j.w.
• pomidory (mogą być świeże, ale ja nie lubię skóry a obierać mi się nie chce, dlatego kupuję puszkę obranych – całych albo w kawałkach)
• koncentrat pomidorowy (opcjonalnie)
• przyprawy: sól, pieprz (preferuję kolorowy świeżo mielony, ale każdy się nada), zioła (prowansalskie mogą być)
• chilli (może być w proszku, może być świeże – wtedy potrzebujemy dwa lub trzy)
• ser żółty
• tortille

Zaczynamy od przygotowania sobie gara. Na porcję z kilograma mięsa wystarczy trzylitrowy garnek. Wlewamy trochę oleju (oliwa z oliwek też się nada, ale to ma być proste jedzenie) tak, aby pokryć dno i stawiamy na źródłe ciepła.

Następnie myjemy paprykę, wykrawamy gniazda z nasionami i kroimy ją w grubą kostkę - to jest proste jedzenie. Pokrojoną paprykę wrzucamy do gara. Co jakiś czas mieszamy, żeby się nie przypaliło.

Jeżeli wybraliśmy wariant ze świeżym chilli, to jedno-dwa drobno kroimy (jedno chilli musi nam zostać na koniec) i do gara

Obieramy cebulę, kroimy w grubą kostkę i… Tak jest, do gara! To samo z czosnkiem, tylko że tutaj jednak trzeba drobno posiekać. Ostatecznie można zgnieść czosnek w zgniatarce, ale przypominam, że to nie frykas dla francuskiego pieska tylko codzienna strawa dla ciężko pracującego meksykańskiego amigo :) Z cebulą i czosnkiem specjalnie się nie śpieszymy - świeża papryka ma w sobie dużo wody, której chcemy się pozbyć.

To wszystko smażymy, dopóki papryka nie pozbędzie się wody a cebula nie zeszkli. Dodajemy wtedy mięso, sypiemy trochę pieprzu (zmielonego!). Co jakiś czas mieszamy, dusimy pod przykryciem.

Kiedy mięso przestanie być surowe wrzucamy pomidory, mieszamy, dusimy jeszcze przez chwilę (3-5 minut), potem dodajemy fasolę z puszki. Szkoła falenicka mówi, aby najpierw odcedzić wodę i dodać samą fasolę, otwocka zaś radzi, by wrzucić do gara całą zawartość puszki a nadmiar wody po prostu odparować. Wymieszać. Z kukurydzy odlać wodę, dodać, wymieszać. Jeszcze przez kilka minut dusimy na wolnym ogniu. Jeżeli nie potrzebujemy odparowywać więcej wody, to pod przykryciem.

Farsz jest prawie gotowy, pozostało doprawienie. Jeżeli wybraliśmy wariant ze świeżym chilli, to w tym momencie to jedno, co nam zostało drobno siekamy i dodajemy do gara. Sól, pieprz, zioła wedle uznania. Jeśli nie użyliśmy świeżego chilli, to sypiemy w proszku, takoż wedle uznania. Jeżeli smak jest zbyt mało pomidorowy możemy dodać koncentratu pomidorowego. Mieszamy. Garnek z farszem stoi sobie spokojnie na wolnym ogniu…

…a my tym czasem zajmujemy się tortillami. Również na wolnym ogniu nieco rozgrzewamy suchą patelnię. Kładziemy pojedyńczą tortillę i czekamy, aż zmięknie. Można też tortille podgrzać w mikrofali. Miękką tortillę kładziemy na talerz, na grubej tarce trzemy trochę sera (można sobie tarty ser przygotować wcześniej), nakładamy farsz, zawijamy, podgrzewamy jeszcze przez chwilę na patelni, aby ser się stopił, spożywamy. Czynność powtórzyć aż do sytości.

Czosnek i chili są biobójcze – gar farszu przygotowany z kilograma mięsa stał przez dwie doby poza lodówką bez oznak zepsucia (potem się skończył farsz…) – można zrobić na zapas :)

tniemy pomidory i papryke oraz szczypiorek na drobno, mieszamy z sola i pieprzem i rzucamy na patelnie z oliwa. podsmazamy az pomidory i papryka beda miekkie, w patelni sporo sosowatej wody. wygladzamy do w miare rownej powierzchni. na te powierzchnie w 3 roznych miejscach powoli wykladamy surowe jajka (z nietknietym zoltkiem). przykrywamy patelnie, zmniejszamy gaz i pozwalamy pyrkac az bialko sie zetnie. wtedy na kazdym jajku i obok ukladamy plasterki sera zoltego, przykrywamy patelnie jeszcze na chwile po czym zdejmujemy z ognia. warto, zeby patelnia miala lagodnie zaokraglone brzegi (ja uzywam takiej bardzo taniej z ikei – dziala) i powoli przelewamy na talerz. ja uzywam takiego talerza/miski do pasty zamiast plaskiego z powodu duzej ilosci sosiku, ktory uwielbiam. mysle, ze gleboki talerz tez bedzie git lub wieksza miska.

smacznego!

• mięso jagnięce – 1 i 1/2kg
• mąka – 4 łyżki
• tłuszcz roślinny – 3 łyżki
• cebula – 1 szklanka posiekanej (pewnie z 2 szt.)
• papryka świeża – 1 szklanka posiekanej (grubo)
• przecier pomidorowy – 1 szklanka
• ziemniaki – 3szt, pokrojone w talarki
• mrożona mieszanka warzywna lub świeża włoszczyzna bez kapusty – 25 dag
• wrzątek – 1 szklanka
• przyprawy: sól, pieprz, słodka papryka (1 łyżeczka), listek laurowy, czosnek (1-2 ząbki)

Mięso pokroić w grubą kostkę, natrzeć zmiażdżonym czosnkiem, solą, pieprzem i papryką, odstawić na godzinę.

Następnie kostki mięsa obtoczyć w mące, obsmażyć, wsypać cebulę i smażyć do zrumienienia (można wyjąć mięso i smażyć cebulę na tłuszczu z mięsa).

Wlać przecier i wodę, dodać listek laurowy i świeżą paprykę, zamieszać, przykryć, dusić półtorej godziny.

Włożyć ziemniaki i włoszczyznę (świeżą lub odmrożoną) i gotować do miękkości jarzyn. Wyjąć listek.

Podawać z białym pieczywem lub ryżem

• 1-2 piersi z kurczaka (z rożna lub usmażone)
• kukurydza: 1 puszka
• ostra czerwona papryczka – (1 świeża lub 2 marynowane)
• rodzynki – 2 garści
• majonez (dekoracyjny winiary, ale to kwestia degustibusa)
• opcjonalnie: 1 jajko na twardo
• do przyprawienia: bazylia, pieprz, może być tymianek lub zioła prowansalskie

Piersi kurczaka pokroić w kostkę. Jeśli papryczka jest mała – tak do 1 cm średnicy, to pokroić w cienkie okrągłe plasterki, jeśli grubsza – w paski pocięte następnie w kostkę. Dodać kukurydzę, rodzynki, majonez, przyprawy, dobrze wymieszać. Można uzupełnić 1 jajkiem ugotowanym na twardo – pokroić w drobną kosteczkę i posypać z wierzchu gotową sałatkę, albo wymieszać z resztą składników. Zostawić w lodówce na 1/2 godziny lub dłużej, żeby się przegryzło. Następnego dnia też dobra i trochę inna, bo rodzynki wyciągają wodę z reszty składników i pęcznieją, zamiast być twarde.

• kukurydza w puszce (sztuk 1)
• kawałek czerwonej papryki (świeżej)
• korniszony (7-8 małych lub 1-2 duże)
• majonez – 3-4 łyżki
• bazylia, papryka mielona do przyprawienia
• kilka świeżych listków bazylii (opcjonalnie)
• no i wspomniane wcześniej upieczone kawałki kurczaka – np. 2 piersi

Oddzielić mięso z kurczaka od kości. Czerwoną paprykę i korniszony pokroić w drobną kostkę, kurczaka w trochę grubszą. Dodać kukurydzę, po jej uprzednim odlaniu z zalewy. Przyprawić, dodać majonez, dobrze wymieszać, gotowe. Podawać z chlebem lub tostami albo gorącym pieczywem czosnkowym.

Zależnie od procentowej zawartości kurczaka może robić za dodatek lub za (śniadaniowe) danie główne.