Bogracz jest to oryginalna wersja gulaszu (czyli zupa z mięsem, a nie samo mięso). Pochodzi z Węgier. Więcej na ten temat tutaj.

Obsada:

• wołowina – 70 dag, pokrojona w kostkę (tzw gulaszowa)
• cebula – 2 duże sztuki
• smalec (tradycyjnie) lub olej (zdrowiej)
• pomidory – 2 szt
• papryka – 2 szt
• ziemniaki – 80 dag
• przecier pomidorowy – 1 łyżka
• czosnek – ile wlezie (wedle gustu)
• przyprawa do gulaszu- 1 torebka (alternatywnie: kolendra, papryka słodka, papryka ostra, pieprz, sól, majeranek, tymianek, suszona cebula i czosnek, cząber)
• kminek – nie wiem ile, ale nie przesadzałabym z ilością

Podsmażyć wołowinę na tłuszczu. Cebule zrumienić, połączyć z mięsem. Wrzucić do gara. Dodać kminek, czosnek w plasterkach lub zmiażdżony, pomidory bez skórki i ziemniaki pokrojone w kostkę, papryki pokrojone w paski. Dodać pół szklanki wody i dusić jakieś 90 minut, dolewając wody jeśli trzeba.

Można zrobić bez ziemniaków, albo po prostu dać ich mniej, wtedy można wrzucić dodatkową cebulę.

W zależności od ilości mięsa otrzymamy porcję na jeden posiłek dla dwóch do pięciu osób. Doświadczenie wykazało, że dla podanych w przepisie granic jeśli chodzi o mięso nie ma potrzeby przeliczać proporcji dla warzyw. Należy pamiętać, że burrito to chłopskie jedzenie a meksykańskie gospodynie nie dysponowały wagami laboratoryjnymi. No to do dzieła. Najpierw należy skompletować składniki:

• mięso mielone – może być indycze, może być wołowe (trzeba będzie dłużej smażyć), może być wieprzowe (będzie tłustsze); w ostateczności można kupić filet z piersi indyka i pokroić w kostkę (tak około 1-1.5cm); tego mięsa potrzeba nam będzie od pół kilograma (wystarczy na sześć porcji - czyli dwie średnio głodne osoby) do kilograma (cztery do pięciu osób)
• dwie dorodne czerwone papryki (świeże!)
• dwie-trzy cebule
• trzy-pięć ząbków czosnku (można więcej, jeśli kto lubi)
• puszka fasoli czerwonej (taka standardowa, waży chyba około 400g)
• puszka kukurydzy, j.w.
• pomidory (mogą być świeże, ale ja nie lubię skóry a obierać mi się nie chce, dlatego kupuję puszkę obranych – całych albo w kawałkach)
• koncentrat pomidorowy (opcjonalnie)
• przyprawy: sól, pieprz (preferuję kolorowy świeżo mielony, ale każdy się nada), zioła (prowansalskie mogą być)
• chilli (może być w proszku, może być świeże – wtedy potrzebujemy dwa lub trzy)
• ser żółty
• tortille

Zaczynamy od przygotowania sobie gara. Na porcję z kilograma mięsa wystarczy trzylitrowy garnek. Wlewamy trochę oleju (oliwa z oliwek też się nada, ale to ma być proste jedzenie) tak, aby pokryć dno i stawiamy na źródłe ciepła.

Następnie myjemy paprykę, wykrawamy gniazda z nasionami i kroimy ją w grubą kostkę - to jest proste jedzenie. Pokrojoną paprykę wrzucamy do gara. Co jakiś czas mieszamy, żeby się nie przypaliło.

Jeżeli wybraliśmy wariant ze świeżym chilli, to jedno-dwa drobno kroimy (jedno chilli musi nam zostać na koniec) i do gara

Obieramy cebulę, kroimy w grubą kostkę i… Tak jest, do gara! To samo z czosnkiem, tylko że tutaj jednak trzeba drobno posiekać. Ostatecznie można zgnieść czosnek w zgniatarce, ale przypominam, że to nie frykas dla francuskiego pieska tylko codzienna strawa dla ciężko pracującego meksykańskiego amigo :) Z cebulą i czosnkiem specjalnie się nie śpieszymy - świeża papryka ma w sobie dużo wody, której chcemy się pozbyć.

To wszystko smażymy, dopóki papryka nie pozbędzie się wody a cebula nie zeszkli. Dodajemy wtedy mięso, sypiemy trochę pieprzu (zmielonego!). Co jakiś czas mieszamy, dusimy pod przykryciem.

Kiedy mięso przestanie być surowe wrzucamy pomidory, mieszamy, dusimy jeszcze przez chwilę (3-5 minut), potem dodajemy fasolę z puszki. Szkoła falenicka mówi, aby najpierw odcedzić wodę i dodać samą fasolę, otwocka zaś radzi, by wrzucić do gara całą zawartość puszki a nadmiar wody po prostu odparować. Wymieszać. Z kukurydzy odlać wodę, dodać, wymieszać. Jeszcze przez kilka minut dusimy na wolnym ogniu. Jeżeli nie potrzebujemy odparowywać więcej wody, to pod przykryciem.

Farsz jest prawie gotowy, pozostało doprawienie. Jeżeli wybraliśmy wariant ze świeżym chilli, to w tym momencie to jedno, co nam zostało drobno siekamy i dodajemy do gara. Sól, pieprz, zioła wedle uznania. Jeśli nie użyliśmy świeżego chilli, to sypiemy w proszku, takoż wedle uznania. Jeżeli smak jest zbyt mało pomidorowy możemy dodać koncentratu pomidorowego. Mieszamy. Garnek z farszem stoi sobie spokojnie na wolnym ogniu…

…a my tym czasem zajmujemy się tortillami. Również na wolnym ogniu nieco rozgrzewamy suchą patelnię. Kładziemy pojedyńczą tortillę i czekamy, aż zmięknie. Można też tortille podgrzać w mikrofali. Miękką tortillę kładziemy na talerz, na grubej tarce trzemy trochę sera (można sobie tarty ser przygotować wcześniej), nakładamy farsz, zawijamy, podgrzewamy jeszcze przez chwilę na patelni, aby ser się stopił, spożywamy. Czynność powtórzyć aż do sytości.

Czosnek i chili są biobójcze – gar farszu przygotowany z kilograma mięsa stał przez dwie doby poza lodówką bez oznak zepsucia (potem się skończył farsz…) – można zrobić na zapas :)

tniemy pomidory i papryke oraz szczypiorek na drobno, mieszamy z sola i pieprzem i rzucamy na patelnie z oliwa. podsmazamy az pomidory i papryka beda miekkie, w patelni sporo sosowatej wody. wygladzamy do w miare rownej powierzchni. na te powierzchnie w 3 roznych miejscach powoli wykladamy surowe jajka (z nietknietym zoltkiem). przykrywamy patelnie, zmniejszamy gaz i pozwalamy pyrkac az bialko sie zetnie. wtedy na kazdym jajku i obok ukladamy plasterki sera zoltego, przykrywamy patelnie jeszcze na chwile po czym zdejmujemy z ognia. warto, zeby patelnia miala lagodnie zaokraglone brzegi (ja uzywam takiej bardzo taniej z ikei – dziala) i powoli przelewamy na talerz. ja uzywam takiego talerza/miski do pasty zamiast plaskiego z powodu duzej ilosci sosiku, ktory uwielbiam. mysle, ze gleboki talerz tez bedzie git lub wieksza miska.

smacznego!

• mięso jagnięce – 1 i 1/2kg
• mąka – 4 łyżki
• tłuszcz roślinny – 3 łyżki
• cebula – 1 szklanka posiekanej (pewnie z 2 szt.)
• papryka świeża – 1 szklanka posiekanej (grubo)
• przecier pomidorowy – 1 szklanka
• ziemniaki – 3szt, pokrojone w talarki
• mrożona mieszanka warzywna lub świeża włoszczyzna bez kapusty – 25 dag
• wrzątek – 1 szklanka
• przyprawy: sól, pieprz, słodka papryka (1 łyżeczka), listek laurowy, czosnek (1-2 ząbki)

Mięso pokroić w grubą kostkę, natrzeć zmiażdżonym czosnkiem, solą, pieprzem i papryką, odstawić na godzinę.

Następnie kostki mięsa obtoczyć w mące, obsmażyć, wsypać cebulę i smażyć do zrumienienia (można wyjąć mięso i smażyć cebulę na tłuszczu z mięsa).

Wlać przecier i wodę, dodać listek laurowy i świeżą paprykę, zamieszać, przykryć, dusić półtorej godziny.

Włożyć ziemniaki i włoszczyznę (świeżą lub odmrożoną) i gotować do miękkości jarzyn. Wyjąć listek.

Podawać z białym pieczywem lub ryżem

• 1-2 piersi z kurczaka (z rożna lub usmażone)
• kukurydza: 1 puszka
• ostra czerwona papryczka – (1 świeża lub 2 marynowane)
• rodzynki – 2 garści
• majonez (dekoracyjny winiary, ale to kwestia degustibusa)
• opcjonalnie: 1 jajko na twardo
• do przyprawienia: bazylia, pieprz, może być tymianek lub zioła prowansalskie

Piersi kurczaka pokroić w kostkę. Jeśli papryczka jest mała – tak do 1 cm średnicy, to pokroić w cienkie okrągłe plasterki, jeśli grubsza – w paski pocięte następnie w kostkę. Dodać kukurydzę, rodzynki, majonez, przyprawy, dobrze wymieszać. Można uzupełnić 1 jajkiem ugotowanym na twardo – pokroić w drobną kosteczkę i posypać z wierzchu gotową sałatkę, albo wymieszać z resztą składników. Zostawić w lodówce na 1/2 godziny lub dłużej, żeby się przegryzło. Następnego dnia też dobra i trochę inna, bo rodzynki wyciągają wodę z reszty składników i pęcznieją, zamiast być twarde.

• kukurydza w puszce (sztuk 1)
• kawałek czerwonej papryki (świeżej)
• korniszony (7-8 małych lub 1-2 duże)
• majonez – 3-4 łyżki
• bazylia, papryka mielona do przyprawienia
• kilka świeżych listków bazylii (opcjonalnie)
• no i wspomniane wcześniej upieczone kawałki kurczaka – np. 2 piersi

Oddzielić mięso z kurczaka od kości. Czerwoną paprykę i korniszony pokroić w drobną kostkę, kurczaka w trochę grubszą. Dodać kukurydzę, po jej uprzednim odlaniu z zalewy. Przyprawić, dodać majonez, dobrze wymieszać, gotowe. Podawać z chlebem lub tostami albo gorącym pieczywem czosnkowym.

Zależnie od procentowej zawartości kurczaka może robić za dodatek lub za (śniadaniowe) danie główne.

groszek zielony

jajko

papryka (czerwona)

2 puszki pomidorow krojonych

pieczarki

cebula

mieszamy mielone, groszek (moze byc mrozony, tylko zimno w lapy bedzie), jajko, sol i pieprz. formujemy klopsiki i rzucamy pojedynczo na wrzaca wode (zeby od razu zbielaly i sie do siebie nie kleily) i gotowac 15 minut, sciagajac szumowiny. w miedzy czasie na 2 lyzki oliwy wylewamy 2 puszki pomidorow krojonych (albo swieze, nie gra roli), ustawiamy sobie na maly ogienek, zeby pyrgalo, i zaczynamy dorzucanie. w kolejnosci dowolnej dorzucamy cebule (pokroilam na cwierci a potem w paski), papryke (tez takie wieksze pasy, zeby trzeba bylo ugryzc), pieczarki (takie male okragle kroje po prostu w plasterki ) pyrgamy przez te 15 minut tak, zeby sie rzeczy zrobily milusio nasaczone pomidorkiem ,ale zeby nie byly rozgotowana dziamdzia. dodajemy przyprawy (chilli, czosnek, co tam kto chce) po 15 minutach wyciagamy pulpety z wody i wrzucamy jeszcze na 3-5 minut do powstalego sosu, niech dopyrgaja. pychota!

• wołowina/wieprzowina
• cebulka
• papryka słodka sypka
• papryka różnokolorowa
• pomidory jakości dowolnej
• ziemniaki
• czosnek
• jajko

Dodatkowo, jak kto lubi to:

• pieczarki
• kukurydzka
• groszek
• czerwona fasolka konserwowa
• cukinia, kabaczek czy co kto tam ma, oberżyna już mniej, ale tez się nada.

Jasne, że można wszystko na raz pacnąć do szybkowara i tez się zrobi. Ale żeby mięcho rozpływalo sie w ustach a cała reszta nie była breją, to tak. Wszelkie ilości są mocno umowne, ja dodaję wszystkiego na oko, kukurydzy jest dużo bo lubię, czegoś tam mniej, bo mniej przepadam.

Bierzemy wołowinę/wieprzowinę bądź oba, kroimy na duże kostki (kochy?) jakieś 2cm boczne sześcianiki. Wrzucamy do szybkowara, gdzie na wolnym ogniu podryguje już kilka łyżek oleju/oliwy. Kroimy cebulkiem wzdłuż na pół, a potem na paski. Dodajemy do mięcha. Przysypujemy papryką słodką sypką dość hojnie. Zasmażamy tak, żeby ścięły się trochę boki mięska, żeby soki nie uciekły i zalewamy pół litra wody. Zamykamy szybkowar i od momentu, kiedy gwizdek zaczyna wariować, odliczamy 35 minut. Może być 40. W tym czasie kroimy sobie paprykę (ja kroję w poprzek na pół i potem paski ok 0.5cm grube, pomidory w kostki (dowolne, i tak sie rozpuszczą), kabaczki/cukinie w mniej lub bardziej plasterki (tak, żeby po zmiękczeniu to ciągle były plasterki a nie zegarki marki Dali). Ziemniaki kroję w kostkę 2cm*1cm lub okolice. Jeśli ziemniaki sypkie i skłonne do rozwalania po gotowaniu – kostka odpowiednio większa.

Po 35 minutach gotowania mięcha ostudzić szybkowar, otworzyć, wsypać to cośmy pokroili, wysypali z puszek i woreczków w kolejności dowolnej, dodać wody w zależności od ilości wsypaństwa, ja dodaję ok 300-500ml (pomidory i reszta też puszczą sok, wiec nie powinno sie nic przypalić). Wstawiam na kolejne 10 minut od gwizdkowego wariactwa. Po ostudzeniu i otwarciu dodaję (ukłony dla cioci bojfrenda) jedno jajko dla zagęszczenia, mieszam, dodaję co mi pod rękę wpadnie (kminek, papryka, chilli, whatever) i jest pyszna paciaja jednogarnkowa.

1.  cebula – 2 szt. duże
2.  pomidory – 2 szt. duże (zamiast tego może być puszka obranych pomidorów w koncentracie, wtedy silnego koncentratu, o którym niżej, można dać mniej)
3. papryka – 1 duża (ja używam przeważnie zielonej lub żółtej, żeby cała potrawa nie wyglądała jak czyjeś wnętrzności)
4. cukinia – 1 szt., młoda, nie za duża, 25cm długości będzie ok, jak kto lubi, to oczywiście można dać więcej
5. olej roślinny do smażenia
6. koncentrat pomidorowy 30% – 2 małe puszeczki
7. Przyprawy, wersja domyślna, czyli hardcore: 1 mała, piekielnie ostra, suszona papryczka lub pieprz kajeński, kilka ząbków czosnku, sól.
8. Przyprawy, wersja light: pieprz, sól, czosnek, słodka papryka w proszku.

Sposób przygotowania:

Warzywa starannie umyć, pokroić w grubą kostkę. Podsmażać, na dużym ogniu, następnie wrzucać do gara, kolejno:

• cebulę; jak się zeszkli i podsmaży, dodać koncentrat pomidorowy, zamieszać i poczekać aż się skarmelizuje.
• cukinię
• paprykę
• czosnek w plasterkach
• pomidory (i tak się trochę rozdyźdają, więc najlepiej podsmażać je na koniec)

W garze zamieszać drewnianym mieszadłem, dopiero wtedy dodać przyprawy. Wlać ok. 1 szklanki wody, można dodać jeszcze trochę oleju. Dusić na małym ogniu, czasami mieszając, około 20 minut.Uwagi:

• Leczo jest potrawą pochodzącą z Węgier, więc tradycyjnie powinno być ostre. Wersja oryginalna przewiduje mnóstwo małych ostrych papryczek, świeżych, nie suszonych.
• Do leczo oczywiście można dodać mięso, najlepiej pasuje, za przeproszeniem, kiełbasa śląska w plasterkach, ale wtedy oczywiście potrawa już nie jest wege.
• Podsmażanie oddzielnie składników daje to, że po pierwsze nie robią się w duszeniu rozdyźdaną papką, tylko są odróżnialne w formie i smaku, a po drugie skarmelizowane warzywo daje charakterystyczny smak, bez którego leczo po prostu nie jest leczem.
• Proporcje oczywiście można zmieniać, ja często daję więcej cukinii (np dwie), bo akurat lubię. Ogólny smak się niewiele zmienia, a podsmażona cukinia jest DOBRA.